Od początku uprawiania sportu stawiała na wszechstronność: jeździła na nartach, grała w koszykówkę i w hazenę (piłka ręczna). Brała udział w różnych zawodach lekkoatletycznych. W ciągu siedmiu lat kariery sportowej (1924–1931) zdobyła złoto olimpijskie w rzucie dyskiem (Amsterdam 1928), dwukrotnie złoto na Światowych Igrzyskach Kobiet (Göteborg 1926, Praga 1930). Była siedmiokrotną rekordzistką świata i pięćdziesiąt sześć razy biła rekord Polski, aż dwadzieścia sześć razy zdobywała mistrzostwo Polski w różnych konkurencjach lekkoatletycznych. Była siedmiokrotną wicemistrzynią Polski.
Była laureatką Wielkiej Honorowej Nagrody Sportowej (1927 i 1928). Dwukrotna zwyciężczyni Plebiscytu Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski w 1927 i 1928. Działała w strukturach sportowych. Członkini Zarządu Międzynarodowej Federacji Sportów Kobiecych, prezes Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet. W latach 1938–1939 jako pierwsza i jedyna kobieta weszła w skład Zarządu Związku Polskich Związków Sportowych – Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
Oprócz sportu interesowała się poezją. W 1929 r. ukazał się jej debiutancki tomik wierszy Któregoś dnia. Po wojnie zajmowała się malarstwem.
We wrześniu 1939 r. towarzyszyła mężowi Ignacemu Matuszewskiemu przy ewakuacji złota Banku Polskiego – kierowała jednym z czterdziestu autobusów transportujących kruszec. Po klęsce Francji emigrowała wraz z małżonkiem przez Hiszpanię do Stanów Zjednoczonych. Zmarła 28 stycznia 1989 r. w wieku 89 lat w Daytona Beach na Florydzie. Urnę z jej prochami sprowadzono do Warszawy i złożono w grobie rodzinnym na Cmentarzu Bródnowskim.
Dowiedz się więcej:
- Biograficzna wystawa elementarna „Halina Konopacka”
- Ona była Pierwsza! Życie i sukcesy Haliny Konopackiej – cykl Tytani sportu
- Artur Cieślik: Pierwsze Damy lekkoatletyki II RP – Halina Konopacka-Matuszewska i Maria Kwaśniewska
- „Polki na Igrzyskach Olimpijskich”
- Otwarcie biograficznej wystawy elementarnej „Halina Konopacka” - Rawa Mazowiecka, 5 kwietnia 2024 r.
