English versionUrodził się 25 kwietnia 1957 r. w Warszawie. Jego matka, Jadwiga Siudzińska z d. Kaszewska, była pedagogiem, wicedyrektorem Szkoły Podstawowej nr 2 im. Dąbrówki, a następnie Szkoły Podstawowej nr 3 im. Tadeusza Kościuszki w Mińsku Mazowieckim, oraz nauczycielem plastyki w tej ostatniej pod koniec swojej kariery zawodowej. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Niezwykle szanowana i lubiana przez dzieci i młodzież.
Jacek był jej jedynym dzieckiem. Była z niego niezwykle dumna i opowiadała o nim swoim uczniom na lekcjach plastyki. Jego ojciec Jerzy zmarł w 1980 r.
W latach 1972-1977 Jacek uczęszczał do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Warszawie. Ukończył je z odznaczeniem, zdając egzamin dyplomowy z dziedziny „Wystawiennictwo”.
Edukacja i kariera
W 1977 r. rozpoczął studia na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie. Miał indywidualny tok studiów. Dyplom obronił w pracowni prof. Ludwika Maciąga w 1982 r. z odznaczeniem rektorskim. Zaraz po ukończeniu studiów reprezentował Polskę na XII Biennale Młodych w Paryżu (1982 r.). W tym samym roku rozpoczął naukę w Studium Pedagogicznym przy ASP w Warszawie. W roku akademickim 1986/1987 podjął studia w Hochschule für Bildende Kunste w RFN.
Brał udział w licznych wystawach, m.in. w: Muzeum Narodowym w Poznaniu (1982), Galerii „Ars Polona”, Düsseldorf (1986), Walter Bischoff Gallery, Chicago (1988), Wystawie Młodej Plastyki Polskiej „Arsenał ’88”, Warszawa (1988), „Red & White”, Warszawa-Amsterdam-Bruksela (1989), Kunstmarkt w Los Angeles (1989).
Jest autorem „Drogi Krzyżowej” dla parafii św. Anny w Ottenhöfen w Schwarzwaldzie w Niemczech (1997).
Jego obrazy wzbogacają kolekcje m.in.: Muzeum Narodowego w Poznaniu, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, Muzeum Regionalnego i Diecezjalnego w Siedlcach oraz oczywiście Muzeum Ziemi Mińskiej w rodzinnym Mińsku Mazowieckim.
Dorobek artystyczny
Twórczość Siudzińskiego jest intrygująca, przejmująca, przepełniona metafizyką. Obrazy najczęściej wypełnione są scenami figuralnymi, umieszczonymi w nierzeczywistej przestrzeni. Zazwyczaj przedstawiał na nich swoich bliskich i znajomych (często były to matka albo żona artysty), zestawiając ich i umieszczając w surrealistyczny, nieoczywisty sposób.
Wśród jego obrazów dominują sceny erotyczne, przedstawiające skomplikowane relacje damsko-męskie. Często eksperymentował zamieniając płótno na deskę. Powstawały wtedy oryginalne obiekty o wyalienowaniu oraz braku zrozumienia.
Obok dorobku malarskiego miał na swym koncie też oryginalne płaskorzeźby o tematyce sakralnej, grafikę artystyczną oraz artystyczną ceramikę użytkową, a także instalacje.