Walczył o niepodległość Polski w latach 1918-1920, a w trakcie II wojny światowej działał w konspiracji Armii Krajowej. Był dowódcą plutonu w Powstaniu Warszawskim, podczas walk został ciężko ranny. Po kapitulacji wywieziono go do obozu jenieckiego na terytorium Niemiec. Pod koniec 1945 r. wrócił do Polski i przystąpił do odbudowy zniszczonego ogrodu zoologicznego. Dyrektorem ZOO był do 1951 r.
Podczas okupacji, wraz z żoną Antoniną, pomagał Żydom z warszawskiego getta. Organizował dla nich fałszywe dokumenty, osobiście przeprowadzał na tzw. aryjską stronę, wreszcie ukrywał w willi oraz w pomieszczeniach przeznaczonych dla zwierząt na terenie ZOO. Szacuje się, że małżeństwo Żabińskich z narażeniem własnego życia uratowało w ten sposób ok. 300 Żydów.
W 1965 r. Jan i Antonina Żabińscy zostali uhonorowani medalami Sprawiedliwy wśród Narodów Świata, a w 2008 r. pośmiertnie przyznano im Krzyże Komandorskie Orderu Odrodzenia Polski.
Polecamy: