English versionJan Piwnik urodził się 31 sierpnia 1912 r. w Janowicach k. Ostrowca Świętokrzyskiego, całe swoje życie, zarówno w czasie pokoju jak i wojny, podporządkował służbie Ojczyźnie. W latach 1935–1939 służył w Policji Państwowej, gdzie uzyskał stopień aspiranta. W wojnie obronnej 1939 r. dowodził kompanią Grupy Rezerwy Policyjnej, z którą przedostał się na Węgry i został internowany. W marcu 1940 r. uciekł z internowania i dotarł do Francji, skąd ewakuowano go na Wyspy Brytyjskie. Został tam wszechstronnie przeszkolony, a później zrzucony do okupowanej Polski jako cichociemny. Od czerwca 1942 r. dowodził II Odcinkiem wydzielonej organizacji dywersyjnej ZWZ-AK „Wachlarz”. Rok później objął funkcję szefa Kedywu w Okręgu Radomsko-Kieleckim AK. W tym czasie organizował również oddziały partyzanckie, które przyjęły nazwę Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponury”. Na początku 1944 r. „Ponury” został odwołany z funkcji, a następnie przydzielony do Okręgu Nowogródzkiego AK. Dowodził VII batalionem 77. Pułku Piechoty AK, który przeprowadził kilkanaście akcji wymierzonych w Niemców. Poległ 16 czerwca 1944 r., podczas zdobywania strażnicy granicznej, w Bohdanach pod Jewłaszami.
Dowiedz się więcej:
- Biogram: Płk Jan Piwnik ps. „Ponury”, „Donat”, „Jaś”
- Wystawa: Jan Piwnik „Ponury”
- Broszura: Jan Piwnik „Ponury”
- Publikacja: Cichociemni 1941–1945. W 80. rocznicę pierwszego skoku bojowego do Polski
- Relacja z pogrzebu Jana Piwnika ps. Ponury
- Ryszard Śmietanka-Kruszelnicki: Wykus i okolice – to nie tylko historia partyzantów mjr. „Ponurego”
- Marek Jedynak: Pomnik „Ponurego” w Wąchocku
- Marek Jedynak: Współpraca wsi z oddziałami partyzanckimi AK