Kazimierz Śliwa urodził się 22 listopada 1925 r. w Katowicach. W 1939 r. ukończył I klasę licealną w Gimnazjum i Liceum im. T. Kościuszki w Kaliszu. W czasie wakacji przebywał w Małopolsce wschodniej. W czerwcu 1940 r. został, wraz z rodziną, wywieziony przez Sowietów ze Lwowa do obwodu archangielskiego, gdzie pracował przymusowo przy wyrębie lasu i spławie drewna.
Z ziemi włoskiej
W lipcu 1942 r. wstąpił do Armii Polskiej w ZSRS. Przez Iran i Irak dotarł w końcu marca 1943 r. do Wielkiej Brytanii. Przeznaczony do pracy w Kraju, przeszedł szkolenie radiotelegraficzne. W październiku 1943 r. został przerzucony do Włoch.
W bazie w Ostuni był instruktorem łączności radiowej. Od lipca 1944 r. odbywał praktykę w sieci krajowej radio na stacji wyczekiwania w Latiano. W kwietniu 1944 r. został awansowany na stopień kaprala, a później na plutonowego ze starszeństwem z dniem 22 września 1944 r.
W nocy z 21 na 22 września 1944 r., po wykonaniu skoku spadochronowego, wylądował w rejonie wsi Czaryż, około 20 km na południowy zachód od Włoszczowy. Pełnił służbę jako radiotelegrafista w Okręgu Radomsko-Kieleckim AK. Po rozwiązaniu AK pozostał w konspiracji. W marcu 1945 r. wskutek rozkazu przerwał łączność i ukrył radiostację.
Aresztowanie
22 marca 1945 r. został aresztowany przez funkcjonariuszy UB na stacji kolejowej w Skarżysku, a 23 maja 1945 r. ma mocy wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Łodzi na sesji wyjazdowej w Kielcach został skazany na karę śmierci za kontynuowanie działalności w Armii Krajowej, tj. w związku mającym
„na celu obalenie demokratycznego ustroju Państwa Polskiego”.