Studia lekarskie ukończył w 1915 roku na Medycznym Fakultecie Uniwersytetu w Wiedniu. W zawodzie pracował od 1919 roku w Bursztynie, bez potwierdzenia uprawnień, gdyż dyplom przedstawiony w Fizykacie (urząd lekarski) wystarczył do wykonywania praktyki lekarskiej.
W czasie I wojny światowej służył w c.k. armii austriackiej w stopniu oberarzta, co odpowiadało stopniowi porucznika.
Podczas II wojny światowej
W czasie okupacji Galicji Wschodniej przez Sowietów pracował jako internista, położnik i pediatra w szpitalu w Bursztynie, a po zajęciu tych terenów przez Niemców był lekarzem okręgowym w gminie w Bursztynie. Pełnił także funkcję biegłego sądowego. Jego żoną była Jetti Baumwohl Frisch, lekarka stomatolog. Mieli jedno dziecko – urodzoną w 1923 r. córkę Mariannę.
Rodzina Schumerów przeżyła wojnę. Została uratowana dzięki pomocy Iwana i Kateriny Pawliszynów zam. w Dębnikach w powiecie Stanisławów, którzy, wraz z sąsiadem Fedorem Lubinetsem, zapewniali jej schronienie od końca 1942 roku. Później opiekowała się nimi rodzina Pendereckich.
Po zakończeniu wojny małżonkowie Schumer wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych. Podróż statkiem z Bremy do Nowego Jorku w 1946 roku opłaciła organizacja HIAS (Hebrew Immigrant Aid Society) – Hebrajskie Stowarzyszenie Pomocy Imigrantom.