Instytut Pamięci Narodowej

Radio Solidarność Regionu Wielkopolska. Dokumenty

Księża diecezji sandomierskiej więzieni przez władze komunistyczne po II wojnie światowej

Solidarni z Rumunią. Grudzień 1989 – styczeń 1990

„Zaplute karły reakcji...” Polskie podziemie niepodległościowe 1944–1956

Czerwone szwadrony postępu

W obronie Ojczyzny i Kościoła. Komunistyczna bezpieka wobec biskupów polskich

Wokół legendy „Ognia”. Opór przeciw zniewoleniu: Polska – Małopolska – Podhale 1945–1956

Strajki robotnicze w Łodzi 1945–1976

Książka opisuje protesty robotnicze w Łodzi – temat mało dotychczas znany, a w historii Polski niezwykle istotny. Autor przedstawia je w układzie chronologicznym począwszy od fali strajków z lat 1945–1952. W kolejnym rozdziale opisuje protesty z Października ’56 i okresu popaździernikowego. W następnym rozdziale przedstawia strajki z lat 1970-1971. W tej części cenny jest opis mniej znanego, a mającego poważne skutki protestu z początku 1971 r. Monografię zamyka opis wydarzeń z 1976 r. i łódzkie echa protestów z Radomia i Ursusa. Opisane wydarzenia przedstawione są na tle dziejów miasta – jeden z rozdziałów w całości poświęcony jest np. sytuacji Łodzi po zakończeniu II wojny światowej.

Wyspy wolności. Duszpasterstwo akademickie w Łodzi 1945–1989

Niezależność najwięcej kosztuje. Relacje uczestników opozycji demokratycznej w Łodzi 1976–1980

W badaniach historycznych, poza źródłami archiwalnymi i prasowymi, równie istotne miejsce zajmują relacje świadków historii, zwłaszcza w kontekście uczestników opozycji w PRL, którzy z oczywistych względów nie prowadzili dla potomnych swoich dzienników, pamiętników, osobistych notatek. Rozmowa z uczestnikami wydarzeń stwarza więc niezwykłą okazję do poznania nie tylko ich prywatnych ocen i spostrzeżeń, ale przede wszystkim towarzyszących tym wydarzeniom emocji, motywacji działania. Niniejszy tom prezentuje relacje osiemnastu uczestników różnych odłamów opozycji. W swoich barwnych wspomnieniach dzielą się z czytelnikiem swoimi obserwacjami na temat ówczesnej Łodzi. Co szczególnie cenne, obrazowo przywołują moment decyzji o wejściu na niełatwą drogę kontestacji systemu komunistycznego. Nie brak również refleksji o konsekwencjach tego wyboru. Niemniej czytelnik musi pamiętać, że książka ta, jak we wstępie zaznaczają autorzy, „nie jest naukową monografią (…). Składające się na nią relacje niepodobna tez uznać za całkowicie bezstronną analizę postaw dominujących w łódzkiej opozycji przed Sierpiniem`80. Są one bowiem projekcją obrazu środowisk dysydenckich „miast fabryk i kominów” zapisanego w pamięci ich uczestników. Obrazu selektywnego i subiektywnego, niewolnego od urazów i sentymentów. Czas zatarł w nim (albo wyostrzył) niejeden szczegół, inaczej rozłożył akcenty, pomieszał konteksty, a nawet dopisał pointy. Nie umniejsza to jednak wartości prezentowanych tekstów. Osobista, czasami wręcz intymna, opowieść o przeszłości rządzi się bowiem innymi prawami niż wykład akademicki”.