English version-
Pierwszy żołnierz cywilnego frontu. Kolej i kolejarze na Śląsku w 1945 r.
-
Kadra techniczna II Rzeczypospolitej wywodziła się w przeważającym stopniu z inżynierów wykształconych i pracujących w Imperium Rosyjskim. Ponad tysiąc z nich ukończyło petersburski Instytut Inżynierów Komunikacji, założony w dobie napoleońskiej przez francuskich profesorów na wzór Szkoły Dróg i Mostów w Paryżu i konsekwentnie kultywujący francuski model kształcenia politechnicznego. Od połowy XIX w. Rosja rozbudowywała własną sieć kolejową, ogromnie ważną dla zintegrowania ogromnego państwa, także ze względów gospodarczych i strategicznych. Była to zresztą epoka, w której kolej odgrywała rolę głównej dziedziny rozwoju cywilizacyjnego. To za jej pośrednictwem nowoczesność docierała wówczas we wszelkie zakątki globu. Polacy licznie uczestniczyli w budowie infrastruktury carskiego imperium. Bywały okresy, w których stanowili 40 proc. studentów wspomnianego Instytutu Inżynierów Komunikacji. Kolej, związane z nią mostownictwo oraz tabor i zaplecze – były głównymi domenami ich działalności. Ale mieli też sukcesy w hydrotechnice, a także górnictwie naftowym. Od czasów Stanisława Kierbedzia – pioniera żelaznych mostów kratowych w Rosji – mieli wyraźną nadreprezentację w rosyjskiej elicie naukowo-technicznej. Jednym z ważnych przedstawicieli owej elity był Aleksander Wasiutyński. Z rosyjskiej elity do polskiej. Aleksander Wasiutyński (1859–1944)
Tagi
- Powstanie Warszawskie
- Solidarność
- ZSRS
- Zbrodnie komunistyczne
- Konspiracja
- Podziemie niepodległościowe (Żołnierze Wyklęci)
- Podziemie antykomunistyczne
- Zbrodnie sowieckie
- Represje
- Kościół
- Armia Krajowa
- Kultura
- Polskie wojsko
- Okupacja niemiecka
- II Wojna Światowa
- Komunizm
- Aparat bezpieczeństwa
- Zbrodnie niemieckie
- Okupacja sowiecka
- Niepodległość