Wanda Wiktoria Półtawska z domu Wojtasik urodziła się 2 listopada 1921 roku w Lublinie. Tu uczęszczała do żeńskiej szkoły powszechniej im. Narcyzy Żmichowskiej, następnie kontynuowała naukę w gimnazjum Sióstr Urszulanek Unii Rzymskiej. W 1938 roku zdała małą maturę i rozpoczęła edukację w dwuletnim liceum.
Losy wojenne
Jeszcze przed wybuchem wojny należała do IV Lubelskiej Drużyny Żeńskiej im. Orląt Lwowskich, w której pełniła funkcję drużynowej. We wrześniu 1939 roku jako harcerka była w służbie pomocniczej. W okresie okupacji należała do Szarych Szeregów, gdzie pełniła funkcję łączniczki. Uczyła się również na tajnych kompletach.
17 lutego 1941 r. została aresztowana przez Gestapo, prawdopodobnie na skutek „wsypy”. Osadzona w areszcie śledczym „Pod Zegarem” w Lublinie, została poddana brutalnemu śledztwu. Następnie Wandę przeniesiono do więzienia na Zamku Lubelskim. Kilka miesięcy później, 21 września 1941 roku, przetransportowano ją do obozu koncentracyjnego Ravensbrück, gdzie przebywała 4 lata i siedem miesięcy.
Przed zakończeniem II wojny światowej przeniesiono Wandę Półtawską (wówczas Wojtasik) do podobozu Neustadt-Glewe. W obozie była poddawana eksperymentom pseudomedycznym. Cudem przeżyła. Powróciła do Polski, jednak obozowa przeszłość nie dawała o sobie zapomnieć.
