English versionWe wrześniu 1953 roku ABP Antoni Baraniak został aresztowany i osadzony w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Prowadzone przeciwko niemu brutalne śledztwo miało doprowadzić do wymuszenia zeznań, które obciążą prymasa Stefana Wyszyńskiego i skompromitują Kościół katolicki w Polsce. Duchowny poddawany był długotrwałym przesłuchiwaniom. Od zatrzymania, do połowy września 1955 takich przesłuchań było 145, a odpowiadali za nie różni funkcjonariusze. Niezłomna postawa biskupa Antoniego Baraniaka uchroniła internowanego Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego przed pokazowym procesem i więzieniem.
Biskupa Antoniego Baraniaka zwolniono z aresztu 21 grudnia 1955 r. i internowano. Na wolność powrócił dopiero pod koniec października 1956 r. Od roku 1957 aż do śmierci w 1977 r. kierował Kościołem poznańskim, brał udział w Soborze Watykańskim II, włączył się w przygotowanie obchodów Milenium Chrztu Polski, organizował Synod w Archidiecezji Poznańskiej.
By pamięć o tym duchownym nie zginęła, podejmowane są liczne działania upamiętniające. W roku 2016, w areszcie przy ul. Rakowieckiej, otwarto celę jego pamięci.
Polecamy:
- Wystawa: Antoni Baraniak
- Publikacja: Arcybiskup Antoni Baraniak 1904-1977
- Publikacja: Defensor Ecclesiae. Arcybiskup Antoni Baraniak (1904–1977). Salezjańskie koleje życia i posługi metropolity poznańskiego
- IPN wznawia postępowanie w sprawie uwięzienia abp. Antoniego Baraniaka i chce rehabilitacji ks. Słomkowskiego – 26 czerwca 2017