English version„Ta ostatnia niedziela”, „Jesienne róże”, „Pierwszy siwy włos” i wiele innych – niezapomniane, wciąż popularne przeboje. Wydane w nakładzie dwudziestu milionów płyty Mieczysława Fogga chętnie kupowane są do dziś.
Urodził się w Warszawie jako Mieczysław Fogiel. Śpiewał w chórze kościelnym u świętej Anny na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, gdzie odkrył go Ludwik Sempoliński. Fogg debiutował w 1928 roku w słynnym teatrzyku Qui Pro Quo.
Występował solo i w zespołach, w kabaretach Dwudziestolecia w Warszawie, przed i długo po wojnie, na scenach całej Polski i na świecie, za zgodą władz podziemnych w kawiarniach okupowanej Warszawy i dla podtrzymania ducha w Powstaniu Warszawskim. Z Chórem Dana zjechał pół świata. Wszędzie doceniano jego liryczny baryton.
Ale Fogg to nie tylko śpiew. Walczył w wojnie z polsko-bolszewickiej, był żołnierzem Armii Krajowej. Za pomoc Żydom został odznaczony przez Instytut Yad Vashem Medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata. Swoje życie opisał we wspomnieniach „Od palanta do belcanta”.
Więcej o Foggu i losie artystów w czasie wojny przeczytasz w publikacji IPN „Kino i teatr pod okupacją. Wojenne losy polskich artystów filmowych i scenicznych (1939–1945)”.