English version
Bohater niniejszego artykułu urodził się 16 marca 1892 r. w majątku Ponedel na Kowieńszczyźnie. Jego rodzice: Karol i Maria z Budrewiczów byli ziemianami wystarczająco zamożnymi, by móc posłać syna do niemieckiej szkoły średniej w Sankt Petersburgu, a później na studia w Petersburskim Instytucie Psycho-Neurologicznym, na politechnice w Rydze oraz w Instytucie Gospodarstwa Wiejskiego i Leśnictwa w Warszawie.
W walce o Niepodległą
Syn nie zdecydował się jednak na karierę naukową – mając 19 lat zaangażował się działalność niepodległościową, m.in. został współzałożycielem północno-wschodnich struktur Związku Walki Czynnej. W okresie I wojny światowej służył w Polskiej Organizacji Wojskowej, był m.in. szefem wydziału działań czynnych Komendy Naczelnej POW oraz komendantem oddziałów lotnych.
Dalszą karierę, już w wolnej Polsce, związał z wywiadem wojskowym – w 1919 r. objął stanowisko szefa sekcji wywiadowczej Kwatery Głównej Naczelnego Wodza. Podczas wojny polsko-bolszewickiej kierował II Oddziałem Dowództwa Frontu Litewsko-Białoruskiego, a 1 sierpnia 1920 r. został komendantem powołanego do prowadzenia dywersji na tyłach armii bolszewickiej Związku Obrony Ojczyzny. Na początku października tegoż roku – służąc w „zbuntowanych” oddziałach gen. Lucjana Żeligowskiego – brał udział w zajęciu Wilna i tworzeniu struktur wojskowych Litwy Środowej, m.in. jako szef II Oddziału Sztabu Wojska.
W sejmie II RP
W 1922 r., po włączeniu Litwy Środowej do Polski, Marian Zyndram-Kościałkowski został wybrany posłem na sejm z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego „Wyzwolenie” i przez kolejne osiem lat dał się poznać jako aktywny parlamentarzysta – szczególnie był widoczny w sprawach dotyczących wojska (był m.in. przewodniczącym sejmowej Komisji Wojskowej). Zaliczając się do ścisłego kierownictwa rządzącego krajem środowiska piłsudczyków został przez nie skierowany do pracy w administracji państwowej – 9 lipca 1930 r. powołano go na wojewodę białostockiego.
Wojewoda białostocki
Mimo braku doświadczenia i młodego jak na to stanowisko wieku Kościałkowski szybko przekonał do siebie białostockie środowisko inteligenckie i urzędnicze, widzące w nim sprawnego i skutecznego reprezentanta rządu. Już w trzy dni po nominacji zorganizował konferencję prasową, na której przedstawił podstawowe cele, jakie zamierzał realizować jako wojewoda białostocki.