English version
Masowa ekshumacja i badania zwłok, przeprowadzone wiosną 1943 r. z udziałem Komisji Technicznej PCK oraz Międzynarodowej Komisji Lekarskiej, dostarczyły dowodów, że mordu dokonali Sowieci. Minister propagandy Trzeciej Rzeszy Joseph Goebbels postanowił rozpowszechnić informację o zbrodni.
Katyń w niemieckiej propagandzie
Już 11 kwietnia 1943 r. niemiecka Agencja Informacyjna „Transocean” ogłosiła informację o odnalezieniu niedaleko Smoleńska zwłok polskich oficerów, pomordowanych przez bolszewików. 13 kwietnia 1943 r. informację tę powtórzyło Radio Berlin. Zapewniło to sprawie światowy rozgłos i zapoczątkowało szeroką akcję propagandową.
Wiadomość o zbrodni rozpowszechniono również wśród Polaków pod okupacją niemiecką, m.in. poprzez polskojęzyczną prasę „gadzinową” i plakaty. Gazety z tego okresu są przechowywane w wielu miejscach i obecnie stosunkowo łatwo dostępne, podobnie jak odbitki zdjęć z ekshumacji, powielane w prasie gadzinowej oraz drukach niemieckich, a późnej również z nich kopiowane.
Rzadsze i trudniej dostępne, choć też nie unikatowe, są podobne tematycznie druki zwarte z okresu wojny, propagujące wiedzę o odkryciu masowych grobów koło Katynia i odpowiedzialności sowieckiej za mord na polskich oficerach. Wydawnictwa takie przygotowywały władze niemieckie, a także dziennikarze różnych narodowości.
Broszura z 1943 r.
W zasobie Archiwum IPN przechowywana jest dość tajemnicza, na tle dobrze rozpoznanych wydawnictw dotyczących sprawy katyńskiej, trzydziestodwustronicowa broszura w języku polskim. Książeczka pt. „Katyń” ukazała się w Generalnym Gubernatorstwie w 1943 r., jakoby, zgodnie z notacją na okładce, nakładem wydawnictwa Gebethner i Wolff w Warszawie. Podpisana została „Andrzej Ciesielski”, prawdopodobnie był to pseudonim lub przybrane nazwisko.