Wanda Hermanówna (ur. 25 grudnia 1895 w Krakowie Podgórzu, zm. 23 września 1920 w Sokółce) – kapral, sanitariuszka.
W akcji na miejscowość Zaspicze dnia 21 IX 1920 r. brała udział kpr. sanitariuszka Hermanówna Wanda, przydzielona do sekcji sanitarnej 1 baonu. Każdy czyn siostry Hermanównej nacechowany był odwagą i głębokim samozaparciem się. Siostra Hermanówna nie pomna na nawoływania oficerów, mimo, że to nie było jej obowiązkiem, szła w pierwszą linię i skuteczną pomoc niosła rannym.
W tym pełnym poświęcenia dziele nie odstraszał ją nigdy najsilniejszy ogień.
Dnia 21 IX 20 r. udała się śp. siostra Hermanówna do samej wioski Zaspicze, gdzie nie tylko działała jako sanitariuszka, ale i słowem zachęcała żołnierzy do wytrwania.
W czasie ataku na Zaspicze, zauważywszy kilku ciężko rannych, mimo nalegań śp. kpt. [Stanisława] Świąteckiego, który usiłował ją od tego powstrzymać, wśród huraganowego ognia poszła rannym nieść pomoc.
W czasie opatrywania rannych na pobojowisku, ugodzona została kulą w brzuch, skutkiem czego zmarła po dwóch dniach w szpitalu polowym. (Wniosek na odznaczenie Virtuti Militari, 30 października 1920)
CAW, Kol. VM, Wanda Hermanówna, I.482.82-7810; Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945. Słownik biograficzny, t. II, 1914–1921, cz. 1, red. B. Polak, Koszalin 1993, s. 52; Słownik biograficzny kobiet odznaczonych Orderem Wojennym Virtuti Militari, t. II, red. E. Zawacka, Toruń 2006, s. 51, 52.