Prokurator Oddziałowej Komisji ŚZpNP w Katowicach w dniu 7 maja 2025 r. skierował akt oskarżenia przeciwko Stanisławowi W.
Prokurator zarzucił Stanisławowi W., że w okresie od 23 czerwca 1988 r. do 29 grudnia 1989 r. w Częstochowie, jako funkcjonariusz Wydziału V Służby Bezpieczeństwa Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Częstochowie w stopniu porucznika, poświadczył nieprawdę w dokumentach co do okoliczności mających znaczenie prawne w celu osiągniecia korzyści osobistej, stwierdzając, że Wojciech B. był tajnym współpracownikiem o pseudonimie „Kazimierz” oraz opracowując szereg raportów i notatek służbowych mających być dowodem tej współpracy.
Śledztwo w sprawie działalności Stanisława W. zostało wszczęte na podstawie zawiadomienia Dyrektora Biura Lustracyjnego IPN w Warszawie i materiałów uzyskanych w trakcie postępowania prowadzonego przez to biuro. W trakcie śledztwa ustalono, że Stanisław W. zarejestrował Wojciecha B. jako tajnego współpracownika, ponadto spreparował szereg dokumentów umieszczonych w „Teczce personalnej tajnego współpracownika o pseudonimie Kazimierz numer ewidencyjny CZ-11274” oraz w „Teczce pracy tajnego współpracownika pseudonim Kazimierz numer ewidencyjny CZ-11274” mających być dowodem współpracy wyżej wymienionego z SB.
Czyny zarzucone oskarżonym w akcie oskarżenia zostały opisane w art. 271 § 3 kk w zw. z art. 12 kk i art.. 2 ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
Ostatecznie oskarżony zeznał, że nigdy nie poznał Wojciech B. osobiście, ale znał go z dokumentów. Nigdy też nie uzyskiwał od niego informacji. Zrobił z niego współpracownika SB pod naciskiem przełożonych, którzy wymagali od niego, aby posiadał tajnych współpracowników. Twierdził, że swoją działalnością w tamtym okresie nigdy nie skrzywdził ani Wojciecha B. ani żadnej osoby, której dane pojawiały się w spreparowanych przez niego dokumentach. W ramach porozumienia z oskarżonym wraz z aktem oskarżenia skierowano do sądu „Wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego uzgodnionego z oskarżonym.”
Wyrokiem z dnia 5 listopada 2025 r. Sąd Rejonowy w Częstochowie uznał oskarżonego winnym popełnienia zarzucanych mu czynów i skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania kary na dwa lata próby oraz na karę grzywny w wysokości 1000 zł.