Instytut Pamięci Narodowej

 

W dniu 29 listopada 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego we Wrocławiu akt oskarżenia przeciwko Jerzemu M., oskarżonemu o to, iż w 1952 r. we Wrocławiu jako sędzia zawodowy, przewodniczący składów orzekających Wojskowego Sądu Rejonowego we Wrocławiu wielokrotnie brał udział w wydaniu bezprawnych orzeczeń poprzez uznanie oskarżonych winnych popełnienia przestępstw z art. 23 § 1 Dekretu z dnia 13 czerwca 1946 r. o przestępstwach szczególnie niebezpiecznych w okresie odbudowy Państw oraz art. 86 § 2 kkWP, wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom, które wskazywały, że działania oskarżonych nie wyczerpały znamion wskazanych przestępstw, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 kk i inne.

 

Wyrokiem z dnia 14 października 2002 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy we Wrocławiu uniewinnił Jerzego M. od popełnienia zarzucanych mu czynów.

 

W dniu 6 stycznia 2003 r. prokurator złożył apelację od powyższego wyroku wnosząc o uchylenie go i przekazanie sprawy Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.
Wojskowy Sąd Okręgowy w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 lipca 2003 r. utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.
W dniu 2 września 2003 r. została skierowana kasacja w powyższej sprawie.
Sąd Najwyższy w dniu 13 listopada 2003 r. wydał postanowienie, na mocy którego pozostawił kasację bez rozpoznania.