Dnia 6 lipca 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Białymstoku skierował do Sądu Rejonowego w Ełku akt oskarżenia przeciwko Pawłowi T., oskarżonemu o to, że od 24 do 27 października 1950 r. w Ełku, wykonując obowiązki Szefa Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, bezprawnie pozbawił wolności Halinę S., które łączyło się ze szczególnym jej udręczeniem, tj. o przestępstwo z art. 189 § 2 kk.
Po łącznym rozpoznaniu spraw wniesionych przeciwko Pawłowi T. do Sądu Rejonowego w Białymstoku w dniach 6 lipca i 14 grudnia 2001 r. Sąd ten wyrokiem z dnia 11 lutego 2003 r. uznał oskarżonego winnym popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów z tym, iż przyjął, że oskarżony w przypadku Haliny S. dopuścił się jej bezprawnego pozbawienia wolności i zakwalifikował ten czyn z art. 189 §1, a nie jak przyjęto w akcie oskarżenia art. 189 § 2, stwierdzając, iż brak jest bezsprzecznych dowodów wskazujących na to, że bezprawne pozbawienie wolności pokrzywdzonej łączyło się ze szczególnym jej udręczeniem i wymierzył za te czyny karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
W dniu 13 stycznia 2004 roku przed Sądem Okręgowym w Białymstoku odbyła się rozprawa apelacyjna. Sąd odroczył wydanie wyroku do dnia 20 stycznia 2004 roku.
W dniu 20 stycznia 2004 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku ogłosił wyrok, w którym nie uwzględnił apelacji oskarżonego oraz obrońcy i utrzymał w całości wyrok wydany przez Sąd I instancji.
W dniu 23 lutego 2005 roku Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku oraz utrzymany nim w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Białymstoku i postanowił postępowanie w sprawie umorzyć.
W dniu 1 marca 2011 r Dyrektor Głównej Komisji wystąpił do Przewodniczącego II Wydziału Karnego Izby Karnej Sądu Najwyższego, z prośbą o rozważenie podstaw do wznowienia z urzędu postępowania przeciwko Pawłowi T. W dniu 20 kwietnia 2011 r. Sąd Najwyższy wydał postanowienie, w którym stwierdził, iż brak jest podstaw do wznowienia postępowania.