English versionW dniu 12 lutego br. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Szczecinie skierował do Sądu Rejonowego Wydział II Karny w Białogardzie akt oskarżenia przeciwko Janowi D., Wacławowi K. i Wacławowi S., byłym członkom Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard.
Jan D. i Wacław S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 28 sierpnia 1985 roku w Białogardzie jako członkowie składu orzekającego Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard w sprawie numer 1261/85 przeciwko obwinionej Grażynie Sz. przekroczyli swoje uprawnienia i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom uznali Grażynę Sz. za winną zarzucanego jej wykroczenia z art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, podczas gdy czyn obwinionej nie wyczerpywał znamion wskazanego wykroczenia, albowiem obwiniona w dniu 7 sierpnia 1985 roku uczestniczyła we wspólnych modlitwach na placu przykościelnym w sposób spontaniczny, opuszczając uprzednio wnętrze kościoła po zakończeniu obrzędu religijnego, w związku z tym nie zorganizowała ani nie kierowała zgromadzeniem, na które wymagane było zezwolenie organu administracji państwowej, po czym działając w zamiarze długotrwałego pozbawienia wolności wymierzyli za wskazane wykroczenie karę 3 miesięcy aresztu zasadniczego, pozbawiając Grażynę Sz. bezprawnie wolności w okresie od dnia 25 listopada 1985 roku do dnia 25 lutego 1986 roku, czym działali na szkodę wyżej wymienionej, co stanowi zbrodnię komunistyczną.
Wacław K. i Wacław S. oskarżeni zostali o to, że w dniu 2 września 1985 roku w Białogardzie jako członkowie składu orzekającego Kolegium Rejonowego do Spraw Wykroczeń przy Naczelniku Miasta Białogard w sprawie numer 1367/85 przeciwko obwinionemu Andrzejowi Sz. przekroczyli swoje uprawnienia i wbrew zebranym w sprawie dowodom i ujawnionym okolicznościom uznali Andrzeja Sz. za winnego zarzucanego mu wykroczenia z art. 52 § 1 pkt 1 Kodeksu Wykroczeń, podczas gdy czyn obwinionego nie wyczerpywał znamion wskazanego wykroczenia, albowiem obwiniony w dniu 31 sierpnia 1985 roku uczestniczył we wspólnych modlitwach na placu przykościelnym w sposób spontaniczny, opuszczając uprzednio wnętrze kościoła po zakończeniu obrzędu religijnego, w związku z tym nie zorganizował ani nie kierował zgromadzeniem, na które wymagane było zezwolenie organu administracji państwowej, po czym działając w zamiarze długotrwałego pozbawienia wolności wymierzyli za wskazane wykroczenie karę 3 miesięcy aresztu zasadniczego, pozbawiając Andrzeja Sz. bezprawnie wolności w okresie od daty wydania orzeczenia do dnia 2 grudnia 1985 roku, czym działali na szkodę wyżej wymienionego, co stanowi zbrodnię komunistyczną.
Wszyscy trzej podejrzani nie przyznali się do popełnienia zarzucanych im czynów. Jan D. i Wacław K. wyjaśnili jednak, iż do wydania przedmiotowych orzeczeń zostali zmuszeni pod groźbą między innymi utraty pracy, zaś oba przeprowadzone postępowania przed Kolegium, w których orzekali, były czystą fikcją.
Za popełnienie ww. czynów grozi oskarżonym kara do 10 lat pozbawienia wolności.