Aktualności
Spotkanie z cyklu „Tak wygląda nasz świat” – „Kulisy transformacji ustrojowej w Polsce" – Gdańsk, 27 kwietnia 2006 r.
04.05.2006
Spotkanie zapoczątkowała projekcja filmu Andrzeja Fidyka pod tytułem „Ostatki”. Film opowiada o ostatnich chwilach Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
Głównymi bohaterami są delegaci uczestniczący w ostatnim zjeździe PZPR w Sali Kongresowej Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie. Udokumentowane są nie tylko takie chwile, jak wyprowadzenie sztandaru czy przemówienia przywódców partii, ale także sceny z szatni i bufetu pokazujące członków aktywu w bardzo prozaicznych sytuacjach. Kolejny plan, na którym rozgrywa się akcja filmu to okolice Pałacu Kultury, gdzie zgromadzili się przedstawiciele społeczeństwa obserwujący koniec PZPR. W „Ostatkach” mamy okazję do poznania bardzo realistycznej strony końca PRL-u. Nie zawsze w relacjach historycznych mamy jednoczesną okazję konfrontowania tego, co dzieje się w kuluarach i na ulicy podczas ważnych wydarzeń, a jak pokazuje Fizyk, dzieją się tam bardzo ważne rzeczy. Ten wgląd w kulisy staje się przyczynkiem do refleksji nad wszystkimi ukrytymi i drażliwymi problemami związanymi z okresem transformacji.
Po projekcji odbyła się ożywiona dyskusja prowadzona przez dr. Jarosława Ocha - adiunkta w Zakładzie Teorii Polityki Instytutu Politologii Uniwersytetu Gdańskiego. Wśród jego rozległych zainteresowań dotyczących mechanizmów działania władzy i ustrojów, naczelne miejsce zajmuje system polityczny Rzeczpospolitej Polskiej, oraz dr. Piotra Niwińskiego – Kierownika Referatu Badań Naukowych OBEP IPN w Gdańsku, adiunkta w Instytucie Politologii Uniwersytetu Gdańskiego w Zakładzie Nauki o Cywilizacji. Podstawą dyskusji były przygotowane przez organizatorów pytania:
• Kto i gdzie wyniósł sztandar ω
• Jak wyglądał upadek PZPR z perspektywy polskiej ulicyω
• Komuniści jako pierwsi kapitaliści ω
Ożywiona dyskusja trwała blisko dwie godziny, a włączyli się w nią zarówno studenci trójmiejskich uczelni jak i obecni na sali pracownicy naukowi, starający się przedstawić transformację z innych, niż politologiczno-historyczny, punktów widzenia.