English versionW dniu 19 listopada (środa) 2008 r. w sali konferencyjnej Centralnej Biblioteki Wojskowej, ul. Ostrobramska 109 w Warszawie odbyło się spotkanie Klubu Historycznego im. gen. Stefana Roweckiego „Grota” w Warszawie.
Podczas spotkania z cyklu „Wybitni Polacy” prof. dr hab. Tomasz Szarota i red. Katarzyna Madoń-Mitzner wspominli zmarłego w Genewie 21 września 2008 r. Wacława Micutę.
W trakcie spotkania wyświetlono film „Historia pewnej przyjaźni”; scenariusz i reżyseria: Hanna Kramarczuk, Joanna Gospodarczyk; produkcja: Telewizja Polska – Agencja Filmowa (dla Programu I).
***
Prof. dr hab. Tomasz Szarota, urodzony w 1940 r. w Warszawie, jest bez wątpienia jednym z najlepszych znawców dziejów II wojny światowej, a zarazem niekwestionowanym autorytetem o renomie międzynarodowej w dziedzinie badań nad niemiecką okupacją w Polsce. Po studiach historycznych na Uniwersytecie Warszawskim, w 1962 r. związał się z Instytutem Historii Polskiej Akademii Nauk. Pracuje tam do dziś, dodatkowo kierując (od początku lat dziewięćdziesiątych) Pracownią Dziejów Polski po 1945 roku. Był prekursorem wielu badań. Doktoryzował się na podstawie rozprawy o powojennym osadnictwie polskim na Dolnym Śląsku. Jako pierwszy, już w latach sześćdziesiątych, zaczął badać życie codzienne w okupowanej przez Niemców Warszawie. Plonem tych badań była klasyczna już dzisiaj monografia Okupowanej Warszawy dzień powszedni (1973, 1978, 1988, też wyd. niemieckie). Tomasz Szarota był również autorem pierwszej naukowej biografii dowódcy Armii Krajowej gen. Stefana Roweckiego (1983, 1985).
Po zmianie ustroju w większym stopniu zajmował się historią powszechną, porównując polskie doświadczenia okupacyjne z innymi krajami Europy. W ten nurt jego badań wpisują się takie prace, jak: V – jak Zwycięstwo. Symbole, znaki, i demonstracje patriotyczne walczącej Europy 1939-1945 (1994), Życie codzienne w stolicach okupowanej Europy (1995) oraz U progu Zagłady. Zajścia antyżydowskie i pogromy w okupowanej Europie (2000). Prof. Tomasz Szarota od lat zajmuje się też zjawiskiem stereotypów, zwłaszcza w relacjach polsko-niemieckich. Efektem tych zainteresowań były m.in. dwie książki: Niemiecki Michel. Dzieje narodowego symbolu i autostereotypu (1988, też wyd. niemieckie) oraz Niemcy i Polacy. Wzajemne postrzeganie i stereotypy (1995). Jest członkiem Rady Programowej naszego Klubu.
Katarzyna Madoń-Mitzner – z wykształcenia historyk teatru, z zawodu redaktor i dokumentalistka. W latach 1982–2006 współtworzyła „Kartę” – pismo, Archiwum Wschodnie, Ośrodek KARTA, program Historia Mówiona. Była jedną z założycielek pisma podziemnego „Karta”, a po 1989 roku kolejno – członkiem zespołu redakcyjnego kwartalnika „Karta” poświęconego XX-wiecznej historii Polski i Europy Środkowo-Wschodniej, sekretarzem redakcji, zastępcą redaktora naczelnego, a jednocześnie członkiem zarządu Ośrodka KARTA, a następnie koordynatorem programu Historia Mówiona. Od 2006 roku jest zastępcą dyrektora Domu Spotkań z Historią do spraw merytorycznych i prowadzi Archiwum Historii Mówionej. Autorka licznych publikacji w „Karcie”, a także wystaw i prezentacji multimedialnych; redaktor książek (m.in. Dotknięcie anioła Henryka Schönkera). Od połowy lat 80. nagrywa relacje biograficzne świadków historii, m.in. osób represjonowanych przez system komunistyczny, żołnierzy AK i powojennego podziemia, byłych więźniów obozów koncentracyjnych systemu Mauthausen-Gusen (książka na ten temat jest w przygotowaniu) i innych obozów, a także robotników przymusowych dla III Rzeszy, mieszkańców polsko-niemieckiego pogranicza, osoby o rodowodzie kresowym i polskich mieszkańców Kresów Wschodnich RP, którzy nie wyjechali stamtąd po II wojnie. W roku 2006 nagrała w Genewie obszerną relację Wacława Micuty, a rok później pracowała nad jego domowym archiwum. W jednym z najbliższych numerów „Karty” ukaże się biografia Wacława Micuty.