English version
W uroczystościach pogrzebowych wzięli udział zastępca prezesa Instytutu Pamięci Narodowej dr hab. Karol Polejowski, dyrektor gdańskiego oddziału IPN dr Marek Szymaniak oraz pracownicy Instytutu.
Ceremonię rozpoczęła Msza św. w kościele pw. św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Szymbarku.
W czasie uroczystości Sławomir Cenckiewicz, szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego, odczytał list od Prezydenta RP Karola Nawrockiego.
W ubiegłą niedzielę Polska utraciła swojego wiernego syna. Zmarł Andrzej Kołakowski – głos kilku pokoleń patriotów, ludzi prawych, wiernych ideałom Solidarności. (…) Swoim talentem literackim i muzycznym sławił Polskę. Naszą umęczoną, lecz zawsze dumną i zwycięską Ojczyznę
– napisał Prezydent RP.
Jak podkreślił, Andrzej Kołakowski, od młodości zaangażowany w działalność antykomunistyczną, zawsze stał po stronie prawdy. Do końca swych dni był kustoszem pamięci Żołnierzy Niezłomnych. Swoimi pieśniami sławił pamięć bohaterów naszej wolności.
Był zawsze tam, gdzie należy – wierny zasadom, z Polską w sercu
– podsumował Prezydent RP, który pośmiertnie nadał zasłużonemu opozycjoniście w PRL Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.
***
Andrzej Kołakowski urodził się 12 sierpnia 1964 r. w Międzyrzeczu. Był absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Wydział Nauk Społecznych (1989); w 2006 r. obronił tam doktorat.
1 maja 1982 r. z czterema kolegami z Liceum Ogólnokształcącego im. Heliodora Święcickiego w Międzyrzeczu złożył kwiaty pod Pomnikiem Tysiąclecia, za co został zawieszony na tydzień w prawach ucznia. W czerwcu 1985 r. był uczestnikiem głodówki rotacyjnej zorganizowanej przez Annę Walentynowicz w podziemiach kościoła Narodzenia NMP w Krakowie-Bieżanowie, podczas której domagano się uwolnienia więźniów politycznych. Od 1985 działał w Liberalno-Demokratycznej Partii „Niepodległość”, w latach 1985-1988 drukował ulotki i pisma podziemne (m.in. „Gazety Polityczna”, „Niepodległość”, „Antyk”) oraz książki wydawane przez LDPN. Był kolporterem do Krakowa, Wrocławia, Warszawy i Gdańska. Był uczestnikiem wielu akcji ulotkowych na terenie Lublina. W listopadzie 1987 r. współorganizował na pl. Litewskim w Lublinie dwie krótkie demonstracje przeciwko referendum. W 1987 współorganizator i uczestnik protestów ulicznych oraz 27 września – 3 października 1987 r. głodówki w Międzyrzeczu przeciwko składowaniu odpadów radioaktywnych. W 1988 z okazji 3 Maja współorganizował demonstrację studencką na KUL oraz trzydniowy „sitting” przed frontem uczelni ws. poparcia dla strajkujących robotników w Nowej Hucie i Stoczni Gdańskiej im. Lenina.
Od połowy lat osiemdziesiątych znany był także ze swoich znakomitych koncertów. Przy akompaniamencie gitary wykonywał autorskie piosenki o tematyce historycznej, religijnej, społecznej i politycznej. Inspiracją do Jego utworów były wiara, nadzieja i miłość. Ballady historyczne Andrzeja Kołakowskiego nie tylko upamiętniały osoby i wydarzenia. Ukazywały również znaczenie wspomnianych wartości w ludzkim życiu.
Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2017), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2009) i Krzyżem Wolności i Solidarności (2017).
Andrzej Kołakowski zmarł 19 października 2025 roku.
w Encyklopedii Solidarności).
Reportaż z pogrzebu Andrzeja Kołakowskiego