English version
Na warszawskich Powązkach hołd poległym żołnierzom Batalionów Chłopskich i ich dowódcy gen. Franciszkowi Kamińskiemu oddali m.in. minister Jan Józef Kasprzyk, zastępca prezesa IPN dr Mateusz Szpytma, kombatanci i warszawiacy.
Główna część uroczystości rocznicowych odbyła się na rogu ul. Czerniakowskiej i al. Polski Walczącej, gdzie znajduje się pomnik Żołnierzy Batalionów Chłopskich i Ludowego Związku Kobiet.
83 lata temu zawiązane zostały struktury Batalionów Chłopskich, tej formacji, która sławiła się w tysiącach bitew i potyczek z Niemcami broniąc polskiej suwerenności, broniąc polskiej ziemi, broniąc Polaków tak mocno doświadczanych przez okupanta niemieckiego – powiedział w swoim wystąpieniu Jan Józef Kasprzyk.
Uroczyste złożenie wieńców pod pomnikiem oraz Apel Pamięci poprzedziła wspólna modlitwa w intencji poległych, zmarłych i żyjących żołnierzy Batalionów Chłopskich.
***
Pomnik Żołnierzy Batalionów Chłopskich i Ludowego Związku Kobiet został odsłonięty 8 października 2019 roku. Instytut Pamięci Narodowej współfinansował realizację upamiętnienia.
Bataliony Chłopskie – w czasie II wojny światowej ruch ludowy stał się jednym z filarów Polskiego Państwa Podziemnego. Siły zbrojne ludowców powstały w sierpniu 1940 r. Nazwę Bataliony Chłopskie, przyjęto formalnie dopiero w 1944 r., ale używano jej już wcześniej. BCh były drugą, po Armii Krajowej, siłą militarną w okupowanej Polsce. W walkę zaangażowało się ok. 170 tys. żołnierzy, którzy przeprowadzili ok. 3 tys. różnego rodzaju akcji bojowych. Do najważniejszych należą m.in. walki w obronie pacyfikowanej Zamojszczyzny w latach 1942–1943, zwłaszcza bitwy pod Wojdą i Zaborecznem oraz walki w obronie tzw. Republiki Pińczowskiej. Bataliony swoją działalność prowadziły również na Kresach Wschodnich, pod okupacją sowiecką i niemiecką. Gdy władzę w kraju przejęli komuniści, wielu żołnierzy tej formacji było prześladowanych, a Bataliony Chłopskie w okresie stalinowskim skazano na zapomnienie.
Święto Żołnierzy Batalionów Chłopskich obchodzone jest 8 października, w rocznicę dnia, kiedy w 1940 r. na komendanta nowo powstałej militarnej organizacji ruchu ludowego zaprzysiężony został Franciszek Kamiński ps. Zenon Trawiński, po wojnie więziony przez komunistów, w III RP awansowany na generała dywizji Wojska Polskiego i odznaczony Orderem Orła Białego.
To już piąty tom serii „Represje wobec wsi i ruchu ludowego (1944/1945–1989)” – wspólnego przedsięwzięcia Muzeum Historii Polskiego Ruchu Ludowego oraz rzeszowskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej. Niniejsza publikacja stanowi pokłosie konferencji naukowej, jaka odbyła się w Rzeszowie w dniach 1–3 grudnia 2010 r. i jest poświęcona losom żołnierzy Batalionów Chłopskich oraz działaczy Stronnictwa Ludowego „Roch” po II wojnie światowej.
Represje wobec wsi i ruchu ludowego, t.1 (1944–1956)
Represje wobec wsi i ruchu ludowego, t. 2 (1956–1989)
Represje wobec wsi i ruchu ludowego, t. 3 (1939–1945)
Represje wobec wsi i ruchu ludowego, t. 4 (1944–1989). Między apologią a negacją