Instytut Pamięci Narodowej

List otwarty stał się jednym z pierwszych dokumentów opozycji antykomunistycznej w PRL i był pierwszą próbą stworzenia w bloku sowieckim lewicowej opozycji demokratycznej. Ponadto okazał również krytycznym dokumentem wobec polityki Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej i całego systemu komunistycznego w Polsce. Jacek Kuroń i Karol Modzelewski wskazywali w nim, że władza znajduje się w rękach partyjnej elity, a nie klasy robotniczej. Zaproponowali demokratyczny ustrój socjalistyczny, oparty na realnym wpływie robotników na decyzje polityczne i gospodarcze. Jednak ich postulaty, m.in. dotyczące wprowadzenia wielopartyjności, wolności politycznej oraz zniesienia cenzury spotkały się ze stanowczym sprzeciwem władz komunistycznych. W rezultacie obaj zostali aresztowani i skazani. 18 marca 1965 roku Jacek Kuroń i Karol Modzelewski opublikowali list otwarty do członków PZPR