EnglishProkurator Oddziałowej Komisji ŚZpNP w Katowicach w dniu 12 sierpnia 2026 roku skierował do sądu akt oskarżenia przeciwko Aleksandrowi G. byłemu sędziemu Sądu Marynarki Wojennej w Gdyni oraz Jackowi O. pełniącemu funkcję asesora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Elblągu.
Aleksandrowi G. zarzucono, że pełniąc funkcję sędziego Sądu Marynarki Wojennej w Gdyni w stopniu porucznika dopuścił się w dniu 26 lutego 1982 r. zbrodni komunistycznej w postaci bezprawnego pozbawienia wolności na okres powyżej 14 dni Waldemara K. oraz Zbigniewa O. skazując ich na karę 3 lat pozbawienia wolności za sporządzanie i rozdawanie ulotek w okresie stanu wojennego, zawierających w ocenie ówczesnego składu sędziowskiego fałszywe wiadomości mogące wywołać niepokój publiczny lub rozruchy przy czym pokrzywdzeni swoim zachowaniem nie wypełniali znamion zarzucanych im przestępstw, a działanie oskarżonego stanowiło w istocie represję i poważne prześladowanie z powodu ich sprzeciwu wobec bezprawnego wprowadzenia w Polsce stanu wojennego.
Jackowi O. zarzucono, że pełniąc funkcję asesora Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Elblągu dopuścił się w dniu 26 lutego 1982 r. zbrodni komunistycznej w postaci doprowadzenia do bezprawnego pozbawienia wolności na okres powyżej 14 dni Waldemara K. oraz Zbigniewa O. poprzez podżeganie członków składu orzekającego Sądu Marynarki Wojennej w Gdyni do bezprawnego pozbawienia wolności pokrzywdzonych - popieranie aktu oskarżenia i wnoszenie o skazanie ich na karę 4 lat pozbawienia wolności.
Pokrzywdzonym zarzucono rozpowszechnianie pism i ulotek zawierających fałszywe wiadomości mogące wywołać niepokój publiczny lub rozruchy. Tymczasem treść ulotek rozpowszechnianych przez pokrzywdzonych była reakcją na wprowadzenie stanu wojennego w Polsce i koncentrowała się na krytyce tego faktu oraz związanych z nim, często drastycznych, ograniczeń praw pracowniczych i obywatelskich. Działalność ta była wyłącznie przejawem protestu przeciwko bezprawnemu wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego i mieściła się w ramach dopuszczalnego prawa do wyrażania przekonań i opinii chronionych przez akty prawa międzynarodowego i krajowego.
Zachowanie funkcjonariuszy państwa komunistycznego – prokuratorów/ asesorów i sędziów w sprawach przeciwko pokrzywdzonym było jedynie pozorem legalności i miało charakter represji stosowanej przy użyciu prawa karnego wobec osób o odmiennych poglądach politycznych. Procesy i skazania służyć miały represjonowaniu pokrzywdzonych za wyrażane przez nich poglądy.
Asesor Jacek O. i sędzia Aleksander G. stosując przepisy karne represyjnego dekretu o stanie wojennym, co najmniej godzili się na skazywanie przeciwników politycznych w oparciu o wadliwą ocenę dowodów, dokonaną z pominięciem praw zagwarantowanych oskarżonym przez akty prawa międzynarodowego oraz samą konstytucję PRL. Zachowanie oskarżonych polegające na wnoszeniu o wymierzenie im przez sąd kary bezwzględnej pozbawienia wolności i wydawanie wyroków skazujących, było działaniem bezprawnym, opartym na pobudkach politycznych i stanowiącym wyraz represji aparatu państwa komunistycznego przeciwko opozycjonistom..
Czyny zarzucone w akcie oskarżenia zostały opisane w art. 18 § 1 kk w związku z art. 165 § 2 kk z 1969 r. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.