Plansza | 05
Dnia 11 marca 1990 r. Sejm Restytucyjny Republiki Litewskiej ogłosił niepodległość państwa litewskiego.
Gdy jeszcze stara rada najwyższa (Litewskiej SRS) przyjęła ustawę o referendum, to właśnie Partia Demokratyczna inicjowała zbieranie podpisów w sprawie referendum, które miało uniemożliwić uczestnictwo w wyborach obywatelom nielitewskim, służącym w oddziałach sowieckiej armii stacjonującej na Litwie. W ciągu miesiąca udało się nam zebrać pół miliona podpisów i odpowiednia ustawa została przyjęta bez referendum. A więc wybory na Litwie, w odróżnieniu od Łotwy i Estonii, były całkowicie wolne, aczkolwiek odbyły się w warunkach okupacji. Taki parlament był już zdolny do dokonania zmiany swojego statusu i wyrażania woli obywateli Litwy, co też zostało stwierdzone dnia 11 marca 1990 roku odrębną uchwałą, jeszcze przed głosowaniem w sprawie Aktu o Restytucji Niepodległości.
Saulius Pečeliunas, poseł na Sejm Litewski, sygnatariusz Aktu Niepodległości Republiki Litewskiej.
Album „Wilno–Warszawa. Wspólna droga do wolności”.
Litwini przed gmachem Rady Najwyższej Litewskiej SRS w Wilnie. 11 marca 1990 r.
Na sali obrad plenarnych – władze Sejmu Restytucyjnego po ogłoszeniu niepodległości Litwy: w środku marszałek Vytautas Landsbergis, z lewej wicemarszałkowie Kazimieras Motieka i Bronislovas Kuzmickas, z prawej wicemarszałek Česlovas Stankevičius i członek Prezydium Aloyzas Sakalas.
Wilno, 11 marca 1990 r.
Prasa rosyjskojęzyczna na Litwie o uchwaleniu Aktu Niepodległości.
Marzec 1990 r.
Godło Litewskiej SRS zdjęte z gmachu Rady Najwyższej; obok członek Rady Sejmu Sajudisu, reżyser filmowy Arunas Żebriunas.
Wilno, 12 marca 1990 r.
Przepustki do parlamentu z 1990 r.
Dziewczynka trzymająca napis LTSR – Litewska Socjalistyczna Republika Sowiecka. Przekreślono litery T i S oznaczające odpowiednio „sowiecką” i „socjalistyczną”, pozostały litery LR, czyli Lietuvos Respublika – Republika Litewska.
