Plansza | 02
Pierwsze spotkania pomiędzy przedstawicielami organizacji opozycji niepodległościowej z Polski i Litwy datują się od początków 1989 r. Nawiązane zostały kontakty oraz ścisła współpraca polityczno-
-informacyjna. Dzięki pomocy i wsparciu działaczy Ligi Wolności Litwy, „Młodej Litwy” oraz Litewskiej Partii Demokratycznej, przedstawiciele polskiej opozycji mieli w Wilnie stałą bazę na wypady po całym Związku Sowieckim. Litwini udostępnili również swoje kontakty z liderami partii i organizacji niepodległościowych w pozostałych republikach ówczesnego ZSRS. Byli to przeważnie dawni więźniowie polityczni sowieckich łagrów. Dzięki temu działacze Autonomicznego Wydziału Wschodniego „Solidarności Walczącej” i ich współpracownicy w krótkim czasie nawiązali trwałe kontakty w większości republik Związku Sowieckiego, od Bugu aż po granicę chińską.
Głodówka protestacyjna na placu Katedralnym w Wilnie. Rozpoczął ją Vytautas Milvydas, który domagał się likwidacji skutków paktu Ribbentrop–Mołotow. Od lewej: Leonardas Vilkas, Andrius Tučkus, Imelda Vedrickaitė i Gailute Urbonaitė.
Wilno, 1989 r.
Działacze Ligi Wolności Litwy, od lewej: Elena Terleckienė, Antanas Terleckas (lider organizacji, wieloletni więzień łagrów sowieckich), Genovaitė Šakalienė, Andrius Tučkus, Gintautas Kupčinskas. Wilno, 1989 r.
Piotr Hlebowicz z Anią Babuszkiną obok namiotu protestujących opozycjonistów litewskich.
Plac Katedralny w Wilnie, 1989 r.
Wiec litewskich dysydentów, zorganizowany z inicjatywy Ligi Wolności Litwy pod pomnikiem Adama Mickiewicza w Wilnie, podczas którego żądano likwidacji skutków zmowy Stalina i Hitlera przeciwko krajom bałtyckim oraz przerwania sowieckiej okupacji Litwy.
23 sierpnia 1987 r.
Serdecznie dziękujemy współprzewodniczącym Wydziału Wschodniego „Solidarności Walczącej” Piotrowi Hlebowiczowi i Jadwidze Chmielowskiej za podarowaną Litwie literaturę piękną i polityczną, wydaną na Zachodzie. Liga Wolności Litwy.
Tekst wydrukowany w 1990 r. w Wilnie w rosyjskojęzycznej gazecie „Sogłas” („Zgoda”).