English versionW dniu 11 grudnia 2023 roku Oddziałowa Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierowała do Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie akt oskarżenia przeciwko byłemu prokuratorowi Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w Łodzi Henrykowi B.
Oskarżonemu zarzucono popełnienie zbrodni komunistycznych stanowiących jednocześnie zbrodnie przeciwko ludzkości, polegających na przekroczeniu swoich uprawnień w ten sposób, że w dniach od 28 stycznia do 12 lutego 1982 roku w Łodzi bezprawnie pozbawił wolności: Aleksandra M., Pawła N., Urszulę K., Jerzego C., Tomasza D. i Stanisława R., wydając postanowienia o ich tymczasowym aresztowaniu na okres trzech miesięcy.
Z analizy akt postępowań karnych prowadzonych przez oskarżonego wynika, że materiał dowodowy zgromadzony w sprawie przeciwko wyżej wymienionym osobom w sposób oczywisty nie dawał podstaw do przyjęcia, że popełnili oni jakiekolwiek przestępstwa polegające na rozpowszechnianiu ulotek zawierających fałszywe wiadomości, jak też ogłaszaniu informacji mogących wywołać niepokój publiczny.
Zastosowanie wobec Aleksandra M., Pawła N., Urszuli K., Jerzego C., Tomasza D. i Stanisława R. tymczasowego aresztowania było działaniem bezprawnym i stanowiło akt represji będący poważnym prześladowaniem z powodu prezentowanych przez pokrzywdzonych przekonań i poglądów społeczno-politycznych.
Czyny zarzucone w akcie oskarżenia zostały opisane w art. 165 § 2 kk z 1969 r. w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.
W dniu 18 listopada 2024 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie wydał postanowienie o umorzeniu postępowania karnego przeciwko Henrykowi B. z uwagi na brak wymaganego zezwolenia na ściganie.
W dniu 6 grudnia 2024 r. prokurator złożył zażalenie na powyższe postanowienie sądu.
W dniu 6 marca 2025 r. Sąd Najwyższy wydał postanowienie o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i przekazaniu sprawy Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2025 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie zawiesił postępowanie prowadzone przeciwko oskarżonemu wobec uznania, iż zachodzi konieczność zapoznania się z orzeczeniem TSUE w przedmiocie legalności orzeczeń wydanych przez niektórych sędziów SN tzw. „neosędziów”, w tym sędziego Sądu Najwyższego orzekającego w sprawie I K27/25, który uchylił orzeczenie WSO w Warszawie w dniu 6 marca 2025 r.
W dniu 23 września 2025 r. prokurator oddziałowej komisji skierował do Sądu Najwyższego zażalenie na postanowienie WSO w Warszawie o zawieszeniu postępowania.
W dniu 1 października 2025 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie uwzględnił zażalenie prokuratora i uchylił zaskarżone postanowienie z powodu ustania przyczyny zawieszenia postępowania.