English version
W dniu 26 lutego 2004 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Krakowie skierował do Sądu Rejonowego w Starachowicach akt oskarżenia przeciwko Marianowi N., oskarżonemu o to, że w dniach pomiędzy 10 marca a 16 sierpnia 1948 roku w Starachowicach będąc funkcjonariuszem Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Starachowicach, działając wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami znęcał się fizycznie i psychicznie nad zatrzymanymi Wandą B., Henrykiem Ż., Marianną N., w ten sposób, że w trakcie przesłuchań bił ich rękami, pałką gumową po całym ciele, kopał aż do utraty przytomności, zmuszał do wielogodzinnego stania przy ścianie oraz znieważał ich słowami powszechnie uważanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art.246 kk i innych.
Wyrokiem z dnia 5 lipca 200r roku Sąd Rejonowy w Starachowicach uznał oskarżonego winnym i skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności.
Wyrokiem z dnia 5 lipca 2004 r roku Sąd Rejonowy w Starachowicach uznał oskarżonego winnym popełnienia przestępstw z art. 246 kk w zw. z art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o IPN – KŚZpNP przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i na podstawie art. 246 kk w zw. z art. 91 § 1 kk skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności.
Wyrokiem z dnia 5 lipca 2004 r roku Sąd Rejonowy w Starachowicach uznał oskarżonego winnym popełnienia przestępstw z art. 246 kk w zw. z art. 2 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o IPN – KŚZpNP przy zastosowaniu art. 91 § 1 kk i na podstawie art. 246 kk w zw. z art. 91 § 1 kk skazał go na karę 2 lat pozbawienia wolności.
Wyrok został utrzymany w mocy przez Sąd Okręgowy w Kielcach w dniu 10 lutego 2005 r. Sąd drugiej instancji rozpoznający sprawę uznał apelację obrońcy oskarżonego za oczywiście bezzasadną.