English version
Historyk, nauczyciel akademicki oraz działacz społeczny. Od wielu lat wnosi istotny wkład w rozwój polskiej nauki oraz w pielęgnowanie pamięci o najważniejszych wydarzeniach i bohaterach historii Polski.
Związany z Uniwersytetem Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, gdzie pełnił funkcje naukowe i organizacyjne, w tym dziekana Wydziału Nauk Historycznych i Społecznych. Jego działalność dydaktyczna przyczyniła się do wykształcenia wielu pokoleń studentów oraz badaczy historii. Dorobek naukowy profesora obejmuje ponad 70 książek oraz liczne artykuły i opracowania poświęcone dziejom Polski.
W swoich pracach podejmował tematykę związaną z losami Polaków w czasie II wojny światowej, historią obozów koncentracyjnych oraz działalnością bohaterów polskiego podziemia niepodległościowego. Był także jednym z pierwszych badaczy, którzy prowadzili studia nad postaciami rtm. Witolda Pileckiego „Witolda”, gen. bryg. Augusta Emila Fieldorfa „Nila” i ks. mjr. Ignacego Skorupki. Upamiętnił powstanie sejneńskie i przyczynił się do wzniesienia pomnika Bitwy Niemeńskiej 1920 r. na nekropolii w Berżnikach.
Istotnym elementem działalności profesora jest również aktywność społeczna i zaangażowanie w działania na rzecz upamiętniania historii. Zaaranżował pierwsze rozmowy z Ukraińcami w sprawie odbudowy lwowskiego santo campo – Cmentarza Orląt. Współorganizował inicjatywy związane z obchodami Narodowego Dnia Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Był członkiem zespołu powołanego w celu rewitalizacji, a właściwie dekomunizacji Grobu Nieznanego Żołnierza. Później uczestniczył w dopełnianiu GNŻ o tablice upamiętniające walki Żołnierzy Niezłomnych i Obrońców Kresowych Stanic przed ukraińskimi ludobójcami z OUN-UPA. Wraz z Wojciechem Ziembińskim doprowadził do budowy na Muranowie Pomnika Poległych i Pomordowanych na Wschodzie po 17 Września 1939 r.
Piłsudczyk – generał bryg. Związku Piłsudczyków RP, pełni też funkcję prezesa Instytutu Józefa Piłsudskiego w Warszawie oraz prezesa Okręgu Warszawskiego ŚZŻAK. Od lat łączy działalność naukową z postawą obywatelską. Już w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX w. angażował się w działalność środowisk opozycyjnych, współpracując m.in. z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela, Konfederacją Polski Niepodległej, Klubami Służby Niepodległości oraz „Solidarnością”. Jego postawa oraz konsekwencja w działaniu na rzecz prawdy historycznej i wolności stanowią ważny przykład zaangażowania intelektualisty w sprawy publiczne.
Za swoją działalność naukową i społeczną został uhonorowany licznymi odznaczeniami państwowymi i wyróżnieniami, w tym Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Wolności i Solidarności oraz wieloma nagrodami środowisk naukowych i kombatanckich krajowych i zagranicznych. Jest Honorowym Obywatelem Łowicza, Sejn i Warszawy.