English versionW sobotę 2 sierpnia 2014 r. odszedł Antoni Kopaczewski, zasłużony działacz opozycji demokratycznej, pierwszy przewodniczący Zarządu Regionu Rzeszowskiego NSZZ „Solidarność", przywódca rzeszowskiego oddziału „Solidarności Walczącej", samorządowiec, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenie Polski.
Urodził się 15 grudnia 1941 r. w Piaskach (powiat świdnicki, woj. lubelskie). Był synem Żołnierza Wyklętego Antoniego Kopaczewskiego ps. Lew, zamordowanego w 1946 r. przez funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego.
W działalność opozycyjną zaangażował się latem 1980 r., biorąc udział w strajku w WSK-PZL Rzeszów. Stał się liderem struktur „Solidarności" w zakładzie pracy, a następnie w województwie rzeszowskim. W lipcu 1981 r. został wybrany przewodniczącym Zarządu Regionu Rzeszowskiego NSZZ „Solidarność". Wspierał niezależny ruch ludowy. Był współorganizatorem strajku chłopskiego w Rzeszowie i sygnatariuszem porozumień, kończących protest rolników.
Po wprowadzeniu stanu wojennego internowany i przetrzymywany w ośrodkach odosobnienia w Iławie i Załężu k. Rzeszowa. Zwolniony z internowania w sierpniu 1982 r. W latach 80. zaangażował się w działalność „Solidarności Walczącej". Był przeciwnikiem obrad Okrągłego Stołu.
W wolnej Polsce pozostawał aktywny społecznie. Od 1994 r. był radnym Rady Miasta Rzeszowa. Oddawał się również pasji pisania wierszy. Był autorem kilku tomików poezji.
W 2006 r. prezydent RP Lech Kaczyński uhonorował go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce.