English versionW ramach cyklu „Środa z IPN” 12 stycznia 2011 r. w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. W. Biegańskiego w Częstochowie (al. Najświętszej Maryi Panny 22) odbyło się spotkanie z Anną Rakocz, Prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Więzionych, Internowanych i Represjonowanych w Stanie Wojennym „WIR”. Spotkanie poprowadził Sławomir Maślikowski (OBEP Katowice), a słowo wstępne wygłosił Wojciech Rotarski (OBEP Katowice).
***
„»WIR« powstał w 1991 r. W styczniu tego roku sześć osób, tzw. grupa inicjatywna – Teresa Licheńska-Korago, Bogumił Gospodarek oraz nieżyjący już Teresa Staniowska, Jarosław Mszyca, Marek Minor i Marek Pytel – postanowiła zintegrować środowisko opozycji demokratycznej w latach 1980–1989. Po ogłoszeniu informacji w prasie lokalnej na pierwsze spotkanie do Domu Rzemiosła przyszło kilkudziesięciu działaczy. Dla wielu z nich było ono pierwszym po latach. Kolejne zebrania zaowocowały myślą o utworzeniu stowarzyszenia, jednoczącego szykanowanych i internowanych przez komunistyczną władzę, które będzie ich reprezentować w instytucjach. Komitet założycielski Klubu Samopomocy Więzionych, Internowanych i Represjonowanych »WIR« powstał już 17 lutego. Tworzyło go 17 osób (…) Wszyscy byli działaczami „Solidarności” i wielokrotnie internowani. Spośród nich wybrano Tymczasową Radę Założycielską Klubu, weszli do niej Teresa Lichańska-Korago, Bogumił Gospodarek i Marek Magiera. 6 marca Rada wystąpiła do Sądu Wojewódzkiego w Częstochowie o rejestrację stowarzyszenia. Członkiem Klubu mógł zostać każdy, kto w latach 1980–1989 aktywnie walczył z komunizmem i z tego tytułu dosięgły go i jego rodzinę represje ówczesnej władzy. (…) Przez wiele lat częstochowski „WIR” wiódł w Polsce prym prekursora w walce o ludzi „Solidarności”. Za jego przykładem w innych miastach zaczęto powoływać podobne organizacje. W 1998 roku powstała Ogólnopolska Federacja Stowarzyszeń Represjonowanych, w której zrzeszonych są organizacje z regionów – częstochowskiego, lubelskiego, olsztyńskiego, radomskiego, siedleckiego, puławskiego, kieleckiego, łódzkiego, rzeszowskiego, katowickiego i Sokołowa Podlaskiego. Podpisanie aktu powołania miało miejsce w Częstochowie, 16. maja 1998 r. Celem Federacji, było i jest, konsolidowanie wszystkich osób więzionych, internowanych i represjonowanych w jeden ruch społeczny. (…) Tradycją jest również przyznawanie najbardziej zasłużonym działaczom medalu Semper Fidelis. W 1996 roku, jako pierwszy otrzymał go Andrzej Okularczyk. – To odznaczenie wręczane jest osobom, które działały w ruchu oporu podczas wojny oraz przeciwko władzy komunistycznej, były w »Solidarności« i zostały internowane. Początkowo przyznawało je Stowarzyszenie Żołnierze Solidarności we Wrocławiu, później organizacje skupiające osoby represjonowane w stanie wojennym”.
Fragm. artykułu Urszuli Giżyńskiej z „Gazety Częstochowskiej”, wyd. nr 5 (840) z 31.01.2008 r.