Nawigacja

Zapowiedzi wydawnicze IPN

 

Zapowiedzi wydawnicze IPN

Piotr Szubarczyk, „Senator ludu pomorskiego”. Ksiądz Feliks Bolt (7 I 1864 – 7 IV 1940), Warszawa 2020, 32 s., ISBN (druk): 978-83-8098-880-4, ISBN (PDF online): 978-83-8098-881-1

Publikacja nie jest przeznaczona do sprzedaży.

Ksiądz Feliks Bolt swoje życie poświęcił nie tylko duszpasterstwu, zaangażował się także w działalność w organizacjach, instytucjach i stowarzyszeniach świeckich na Pomorzu. Był m.in. jednym z założycieli spółki „Kupiec” i towarzystwa akcyjnego „Bazar”, pełnił funkcję wiceprezesa i sekretarza Centralnego Towarzystwa Rolniczego dla Prus Zachodnich, w latach 1906–1915 piastował stanowisko wiceprezesa, a potem prezesa Rady Nadzorczej Banku Ludowego w Kowalewie Pomorskim. Wszystkie te inicjatywy miały na celu wzmocnienie polskiej przedsiębiorczości i rolnictwa w rywalizacji z gospodarką niemiecką na Pomorzu. Ksiądz Bolt doceniał także rolę lokalnej prasy polskiej w podtrzymywaniu świadomości narodowej i krzewieniu powszechnej edukacji społecznej. Zaangażował się w wydawanie takich tytułów, jak „Gazeta Chojnicka” czy „Pielgrzym. Pismo religijne dla ludu”.

Trzecim polem aktywności ks. Bolta była polityka. Działalność polityczną rozpoczął jeszcze przed I wojną światową. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, w 1920 r. w wyborach uzupełniających na Pomorzu otrzymał mandat posła na Sejm Ustawodawczy. W 1922 r. został wybrany na senatora z listy Związku Ludowo-Narodowego na pięcioletnią kadencję. W latach 1930–1935 był ponownie senatorem z ramienia Stronnictwa Narodowego. W tym czasie ściśle współpracował z Romanem Dmowskim, stał się czołowym działaczem ruchu narodowego na Pomorzu.

24 października 1939 r. w ramach akcji likwidowania „polskiej warstwy przywódczej” ks. Feliks Bolt został aresztowany przez Niemców. Początkowo był przetrzymywany w Dębowej Łące, następnie w Chełmnie, ostatecznie 21 marca 1940 r. trafił do obozu Stutthof. W wyniku ciężkich warunków w obozie ksiądz zmarł z wycieńczenia już po kilkunastu dniach, 7 kwietnia. W końcowej części pracy autor podkreśla martyrologię polskiego duchowieństwa planowo wyniszczanego przez niemieckiego okupanta w latach II wojny.

„Biuletyn IPN” nr 4/2020. Katyń 1940–2020

Osiemdziesiąta rocznica zbrodni katyńskiej – to główny temat kwietniowego numeru „Biuletynu IPN”. Dwie główne cechy: służba  państwu polskiemu i polski patriotyzm najmocniej określały  profil ofiar zbrodni katyńskiej. Kraje zainteresowane zbrodnią katyńską (m.in. Niemcy, ZSRS, Polska i USA) zdołały w latach wojny i po jej zakończeniu przesłuchać od kilkunastu do kilkudziesięciu świadków. Były wśród nich zarówno osoby wiarygodne, jak i konfabulujące, stąd ich świadectwa różnią się rangą i znaczeniem: często są to dokumenty kapitalne, innym razem wręcz bezwartościowe. W numerze opisujemy też, jaki stosunek do polskich jeńców miała okoliczna ludność. Z kłamstwem katyńskim przez cały okres peerelu zmagała się opozycja – prawdę pisano na murach, w ulotkach i drugoobiegowych wydawnictwach; prawdę przypominano też co roku na polskich cmentarzach.

W dziesiątą rocznicę tragedii smoleńskiej przedstawiamy główne kierunki działalności śp. prezesa IPN Janusza Kurtyki. Niedługo przed śmiercią prezentował on publikacje Instytutu nt. zbrodni katyńskiej, a w drogę do Katynia zabrał ze sobą „Biuletyn IPN” poświęcony w całości tej sowieckiej zbrodni.

Zginęli w drodze do Katynia – przypominamy nazwiska wszystkich, którzy stracili życie 10 kwietnia 2010 r. w Smoleńsku.

W numerze przedstawiamy też sylwetki Walerego Sławka, Eugeniusza Bodo, Józefa Czapskiego. Komentujemy spory o postawę i twórczość Zbigniewa Herberta. Krytycznie ukazujemy książkę Tomasza Piątka o Antonim Macierewiczu.

Do kwietniowego „Biuletynu IPN” dodaliśmy wyjątkowo dwa bezpłatne dodatki:

  • płytę DVD z teatrem TV Anatomia sumień w reżyserii Grzegorza Królikiewicza
  • broszurę (104 strony) Katyń 1940–2020. Zbrodnia – kłamstwo – pamięć,  przedstawiającą aktualny stan wiedzy na temat zbrodni katyńskiej w ujęciu popularnonaukowym: przyczyny i przebieg zbrodni NKWD na Polakach, dzieje kłamstwa, odkrywania prawdy i śledztwa katyńskiego oraz najważniejsze miejsca w kraju i za granicą upamiętniające ofiary.

W sprzedaży już wkrótce w placówkach Poczty Polskiej, w sieci EMPiK.

„Biuletyn IPN” jest dostępny również w prenumeracie.

SPIS TREŚCI

Katyń 1940–2020. Zbrodnia – kłamstwo – pamięćWarszawa 2020, 104 s., ISBN 978-83-8098-856-9

Broszura stanowi bezpłatny dodatek do „Biuletynu IPN” 2020, nr 4.

Publikacja przedstawia aktualny stan wiedzy na temat zbrodni katyńskiej w ujęciu popularnonaukowym: przyczyny i przebieg zbrodni NKWD na Polakach, dzieje kłamstwa, odkrywania prawdy i śledztwa katyńskiego oraz najważniejsze miejsca w kraju i za granicą upamiętniające ofiary.

„Institute of National Remembrance Review” 1/2019, Warszawa 2019, 376 s., ISSN: 2658-1566

Tematem przewodnim pierwszego numeru rocznika „Institute of National Remembrance Review” są zagadnienia związane z polityką historyczną państw byłego bloku sowieckiego po 1989 roku. Zagadnienie dekomunizacji i radzenia sobie z komunistyczną spuścizną w sferze publicznej – edukacyjnej, przestrzennej, mentalnej i kulturowej, jest wyzwaniem dla wszystkich państw funkcjonujących niegdyś za żelazną kurtyną, przy czym – ze względu na lokalne uwarunkowania – proces przezwyciężania komunistycznego dziedzictwa przebiega w różnym tempie i z różną intensywnością. Celem redakcji „INRR” było ukazanie – poprzez dobór artykułów autorów z różnych krajów – modelu prowadzenia polityki pamięci w jego lokalnych odmianach. 

Tytus Jaskułowski, Szczecin. Miasto, którego nie było. Dyplomacja RFN i polskie przełomy 1970–1989, Szczecin-Warszawa 2020, s. 200, ISBN: 978-83-8098-831-6

Seria wydawnicza: „Świat wobec Szczecina”

Z okazji przypadającej w 2020 r. okrągłej rocznicy Grudnia 1970 r., oddział IPN w Szczecinie zainicjował serię wydawniczą poświęconą międzynarodowej recepcji tego i dwóch pozostałych przełomów (1980 oraz 1989), ze szczególnym uwzględnieniem roli, jaką odgrywało w nim wspomniane miasto.

Każdy tom przypisany jest do konkretnego państwa. Serię inauguruje publikacja poświęcona stosownym ocenom dokonywanym w RFN. Ich analiza odpowiada na pytanie, na ile interesowano się przełomami jako takimi, a na ile sytuacją w najważniejszej, obok Trójmiasta, metropolii, w której dochodziło do kluczowych dla przesileń wydarzeń.

 

Polskie wizje i oceny komunizmu (1917–1989), red. Marek Kornat, Rafał Łatka, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2020, 384 s., ISBN 978-83-65880-62-8 (IH PAN), ISBN 978-83-8098-851-4 (IPN)

Ideologia komunistyczna i ustrój będący jej odwzorowaniem nie przestają być przedmiotem rozważań historycznych. Z różnych perspektywy można oglądać te zjawiska. Potrzebne są studia wokół dziejów myśli sowietologicznej, ale nie tylko. Za wprost niezbędne uznać trzeba opracowania zapatrywań rozmaitych kierunków i przedstawicieli myśli politycznej wobec idei komunistycznej jako projekcji teoretycznej, jak i wobec systemu sowieckiego jako prawzoru rządów totalitarnych.

Tom Polskie wizje i oceny komunizmu (1917–1989) składa się z tekstów przygotowanych przez historyków, politologów, filozofów czy też prawników. Teksty zostały pogrupowane w sposób problemowo-chronologiczny w pięciu działach: „Spojrzenie na komunizm przed 1939 r.”, „Środowiska i organizacje wobec komunizmu po 1939 r.”, „Kościół wobec komunizmu”, „Sylwetki”, „Transformacja ustrojowa”.

Ze wstępu Marka Kornata i Rafała Łatki

Balázs Ablonczy, Pál Teleki (1879–1941), przekład Szymon Brzeziński, IPN, Węgierski Instytut Kultury oraz Fundacja im. Wacława Felczaka w Budapeszcie, Warszawa 2020, 232 s., ISBN: 978-83-8098-858-3

Niniejsza książka jest pierwszą pełną monografią w języku polskim poświęconą Telekiemu. Czytelnik polski zyskuje tym samym okazję, aby w całej pełni poznać to szczególne życie, balansujące na granicy nowoczesności i tego, co przednowoczesne – biografię, która ukazuje niezwykłą złożoność historii Węgier i Europy w pierwszej połowie XX w.

Pál Teleki (1879–1941) jest jednym z polityków węgierskich XX w. najczęściej – oprócz przywódcy Węgier międzywojennych Miklósa Horthyego – wymienianych w debacie publicznej. Dwukrotny premier, minister, niestrudzony organizator, łączył w swym życiu rolę badacza, ideologa i wychowawcy. Należy przy tym do postaci, które najściślej wiążą się z najnowszymi dziejami stosunków polsko-węgierskich.

Miał znaczny udział w zorganizowaniu pomocy (transporty z amunicją i wyposażeniem wojskowym), której rząd węgierski udzielił Wojsku Polskiemu walczącemu z Armią Czerwoną. W 1935 r. uczestniczył w jamboree polskiego harcerstwa w Spale. Już latem 1939 r. oznajmił Hitlerowi, że Węgry nie wezmą udziału w zbrojnej agresji na Polskę. Po ataku Niemców i Sowietów za jego sprawą Węgry przyjęły na swoim terytorium zbiegłych polskich żołnierzy i ludność cywilną. W 2001 r. decyzją Prezydenta RP został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej.

Bartłomiej Noszczak, Antymilenium. Konflikt państwa z Kościołem na tle obchodów tysiąclecia chrztu Polski (1956–1966/1967), Warszawa 2020, 504 s., ISBN: 978-83-8098-835-4

Seria wydawnicza: Monografie, t. 150

Uwolniony z internowania prymas Stefan Wyszyński podejmuje w 1956 r. walkę o rząd dusz z ekipą I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki. Okazją do tego jest Milenium, czyli zainicjowane przez Kościół obchody wielkiego jubileuszu tysiąclecia chrztu Polski. Dla partyjnych decydentów duchowieństwo staje się znów wrogiem numer jeden. Pod sztandarem walki z „ofensywą wojującego klerykalizmu” peerelowski aparat władzy realizuje projekt „Antymilenium”.

Gomułkowska „polityka historyczna” i świecka celebra wydarzeń historycznych, tysiąclatki, ekologia w służbie totalistycznego systemu, pogoń bezpieki za obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, nerwowe dyskusje w zaciszach partyjnych gabinetów i zamieszki na ulicach polskich miast w 1966 r. – to tylko niektóre opisane tu wydarzenia. Dzięki tej książce wiedza o Polsce lat sześćdziesiątych staje się pełniejsza.

Bez emocji. Polsko-litewski dialog o Józefie Piłsudskim, pod redakcją Danuty Jastrzębskiej-Golonkowej, Alvydasa Nikžentaitisa, Włodzimierza Sulei i Tadeusza Wolszy,  IPN, Instytut Polski w Wilnie, Instytut Historii Litwy, Warszawa 2020, 352., ISBN IPN: ISBN 978-83-8098-839-2

Pomysł zorganizowania konferencji poświęconej 150 rocznicy urodzin Józefa Piłsudskiego z udziałem historyków z Litwy i Polski, a w konsekwencji wydanie tomu studiów, pojawił się podczas spotkań w Wilnie i w Poniewieżu w marcu 2017 r.

Publikacja naukowa poświęcona osobie Józefa Piłsudskiego, stanowiąca pokłosie polsko-litewskiego dyskursu naukowego, z pozoru nie jest niczym nadzwyczajnym. Niniejsza ma jednak wymiar szczególny ze względu na zestaw autorów, najwybitniejszych historyków, filologów, politologów polskich oraz litewskich – czołowych badaczy XIX i XX stulecia, w tym nie tylko specjalizujących się w biografistyce epoki, lecz także badających wzajemne relacje obu krajów w dwudziestoleciu międzywojennym. Ponadto do zalet monografii zaliczylibyśmy interdyscyplinarny charakter rozważań. Należy także podkreślić, że zaprezentowany zapis debaty stanowi wspaniałe merytoryczne podsumowanie tomu.

Marek Kozubel, Józef Gigiel-Melechowicz, Warszawa 2020, 48 s., ISBN: 978-83-8098-834-7

Seria wydawnicza: „Bohaterowie Niepodległej”

Urodzony 6 marca 1890 r. w Samborze. Syn Antoniego Gigiela i Marii z domu Korczak. W wieku 22 lat został członkiem Związku Strzeleckiego. Podczas I wojny światowej walczył w szeregach 1. i 6. Pułku Piechoty Legionów Polskich. Wyróżnił się podczas bitwy pod Kostiuchnówką. Po kryzysie przysięgowym został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Brał udział w wojnie polsko-sowieckiej 1919–1920. W 1939 r. został wyznaczony na dowódcę Podkarpackiej Brygady Obrony Narodowej. Po wojnie obronnej 1939 r. znalazł się w sowieckiej niewoli. Ofiara zbrodni katyńskiej. Za życia został wyróżniony wieloma odznaczeniami, m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Andrij Rukkas, Razem z Wojskiem Polskim. Armia Ukraińskiej Republiki Ludowej w 1920 r., Warszawa 2020, 696 s., ISBN: 978-83-8098-843-9

Ukraińskie wojsko było scentralizowaną i zorganizowaną siłą z własnymi organami zarządzania, jednostkami bojowymi, służbami bezpieczeństwa, zaopatrzenia i uzupełnienia. Wiosną 1920 r. wojsko to dosłownie odrodziło się z popiołów po straszliwej katastrofie z jesieni poprzedniego roku, kiedy wydawało się, że armia ukraińska została ostatecznie rozbita i zniknęła na zawsze. Wielka w tym zasługa naszych sojuszników – Polaków, z którymi żołnierze ukraińscy wspólnie ruszyli wyzwolić swój kraj spod władzy bolszewików. Okazało się, że nie była to ostatnia regularna kampania wojenna prowadzona przez Armię URL. Pod naciskiem wroga w listopadzie 1920 r. musiała się ona wycofać z ojczystych ziem.

Książka poświęcona tamtym wydarzeniom jest zwięzłą rozprawą naukową, maksymalnie wypełnioną materiałem faktograficznym, opartą w znacznej mierze na materiałach archiwalnych. Zawiera ona przede wszystkim informacje o formowaniu się centralnych organów władz wojskowych, rodzajów wojsk i służb, związków taktycznych, jednostek, wydzielonych pododdziałów i instytucji; ich strukturze organizacyjnej, liczebności i składzie dowództwa. Wszystko to dopomoże współczesnemu czytelnikowi w poznaniu całościowego obrazu ukraińskich sił zbrojnych w roku 1920 z ich mocnymi i słabymi stronami.

(Andrii Rukkas ze Wstępu)

W utworzenie Armii URL 1920 r. wielki wkład wnieśli polscy sojusznicy, którzy w miarę swoich sił zapewniali ukraińskim żołnierzom umundurowanie i uzbrojenie, zaopatrywali ich w niezbędne materiały, sprzęt techniczny, amunicję itd. Należy podkreślić, że wsparcie militarne ze strony polskiej nie zostało wstrzymane nawet po zawarciu zawieszenia broni z bolszewikami. Wielką zasługę na tym polu ma marszałek Józef Piłsudski, który mimo wszelkich przeszkód politycznych znajdował nowe formy i możliwości wspierania Ukraińców, począwszy od idei przymierza, z których osobiście nigdy nie zrezygnował. Nie zważając na niewielką, w porównaniu z Wojskiem Polskim, liczebność, Armia URL była aktywnym uczestnikiem wojny przeciwko Rosji bolszewickiej, kampanię wojenną 1920 r. należy zatem traktować jako wojnę polsko-ukraińsko-sowiecką.

(Andrii Rukkas z Posłowia)

Policja granatowa w Generalnym Gubernatorstwie w latach 1939–1945, red. Tomasz Domański i Edyta Majcher-Ociesa, Kielce–Warszawa 2019, 296 s., ISBN: 978-83-8098-838-5

W badaniach historycznych na temat polityki okupacyjnej Rzeszy Niemieckiej na ziemiach polskich w czasie II wojny światowej istotną rolę odgrywają różne aspekty aktywności tzw. policji granatowej – powołanej przez Niemców do życia na terenie Generalnego Gubernatorstwa w grudniu 1939 r. Tych zagadnień dotyka również oddawany do rąk Czytelników tom zatytułowany: Policja granatowa w Generalnym Gubernatorstwie w latach 1939–1945, pod redakcją Tomasza Domańskiego i Edyty Majcher-Ociesy. Jest on pokłosiem konferencji naukowej zorganizowanej przez IPN w grudniu 2016 r. W poszczególnych artykułach badacze poruszają szereg węzłowych zagadnień związanych z powstaniem i działalnością policji granatowej w latach 1939–1945 aż do opisu losów funkcjonariuszy po zakończeniu II wojny światowej. Między innymi Maciej Korkuć porusza kwestie państwowo-prawnego usytuowania granatowej policji oraz jej funkcjonowania w ramach niemieckiej Ordnungspolizei w czasie wojny. Sebastian Piątkowski pochyla się nad wizerunkiem „granatowych” policjantów w niemieckiej polskojęzycznej prasie okupacyjnej. Tomasz Domański analizuje natomiast zadania i działania policji granatowej na terenie Kreishauptmannschaft Kielce.

Krzysztof Kaczmarski, Nie tylko Rothesay. Oficerskie obozy izolacyjne oraz obóz dyscyplinarny dla żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych w Wielkiej Brytanii (1940–1943), Rzeszów–Warszawa 2020, 320 s., ISBN: 978-83-8098-813-2

Rzeszowska seria wydawnicza

Tematem książki jest historia osławionych „obozów generała Sikorskiego” na Wyspach Brytyjskich w latach 1940–1943. Rozdział pierwszy, najobszerniejszy, poświęcony jest Zgrupowaniu Oficerów Nieprzydzielonych/Samodzielnemu Obozowi Oficerskiemu/ Stacji Zbornej Oficerów w Rothesay. Omówiono w nim okoliczności utworzenia tego ośrodka w sierpniu 1940 r., jego organizację, warunki życia oficerów i wielokrotnie podejmowane próby reorganizacji – zwłaszcza tę z marca 1941 r. – oraz przyczyny likwidacji placówki w końcu 1943 r. Autor starał się także ustalić przybliżoną liczbę oficerów, którzy w latach 1940–1943 przeszli przez obóz w Rothesay. W rozdziale drugim przedstawiono historię Podobozu/Obozu Oficerskiego w Tighnabruaich, w trzecim zaś – dzieje owianego ponurą sławą obozu dyscyplinarnego dla żołnierzy PSZ mieszczącego się najpierw w Kingledoors (od września 1940 r.), później w Shinafoot (od listopada 1940 r.) i wreszcie (od końca maja 1941 r. do likwidacji pięć miesięcy później) w Abernethy. Uzupełnienie opracowania stanowi dwadzieścia dokumentów zamieszczonych w aneksie. Są to przede wszystkim rozkazy, plany i sprawozdania dotyczące funkcjonowania wspomnianych obozów, a także lista z nazwiskami 705 oficerów przewidzianych do przeniesienia do obozu w Rothesay, którą szef Sztabu Naczelnego Wodza płk Tadeusz Klimecki przekazał 4 listopada 1940 r. dowódcy I Korpusu Polskiego gen. Marianowi Kukielowi, oraz sporządzony przez autora – zapewne niekompletny – obejmujący siedemdziesiąt nazwisk wykaz oficerów, którzy w latach 1940–1942 trafili do obozu w Tighnabruaich.

Szymon Nowak,Wilhelm Jakub Kasprzykiewicz, Warszawa 2020, 40 s., ISBN: 978-83-8098-830-9 ISBN: 978-83-8098-850-7

Seria wydawnicza: Bohaterowie Niepodległej

Publikacja nie jest przeznaczona do sprzedaży.

Broszura opowiada historię Wilhelma Kasprzykiewicza, żołnierza Legionów Polskich i „Błękitnej Armii” gen Hallera. W Wojsku Polskim Kasprzykiewicz walczył przeciwko Ukraińcom i brał udział w wojnie bolszewickiej. Wsławił się w bitwie pod Ossowem-Leśniakowizną w sierpniu 1920 r., za co otrzymał Krzyż Virtuti Militari. W czasie wojny obronnej 1939 r. działał w sztabie armii „Prusy”. Dostał się do niewoli niemieckiej, a Niemcy w nieznanych okolicznościach przekazali jeńca stronie sowieckiej. W kwietniu 1940 r. Wilhelm Kasprzykiewicz został zamordowany w Katyniu.

Radosław Wnorowski, Bronisław Bohaterewicz, Warszawa 2020, 40 s., ISBN: 978-83-8098-824-8

Seria wydawnicza: Bohaterowie Niepodległej

Publikacja nie jest przeznaczona do sprzedaży

Bronisław Bohaterewicz (1870–1940) był jednym z założycieli Samoobrony Ziemi Grodzieńskiej, która broniła Ziem Wschodnich zarówno przed Niemcami, jak i Sowietami. Brał też udział w wojnie polsko-bolszewickiej, w której dowodził oddziałami podczas ofensywy wileńskiej i w Bitwie Warszawskiej. Po przejściu w stan spoczynku zajmował się działalnością kombatancką. Aresztowany i internowany przez Sowietów po agresji ZSRS 17 września 1939 r. Został przewieziony do obozu w Kozielsku i osadzony z innymi generałami, m.in. Henrykiem Minkiewiczem i Mieczysławem Smorawińskim. Zginął prawdopodobnie 9 kwietnia 1940 r. Był najstarszym polskim generałem, który został rozstrzelany w Katyniu.

Rafał Łatka, Beata Mackiewicz, ks. Dominik Zamiatała, Prymas Stefan Wyszyński. Biografia, IPN, Wydawnictwo im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego SOLI DEO, Warszawa 2020, 120 s., ISBN IPN: 978-83-8098-819-4

„Niekoronowanemu Królowi Polski” – zapisano na szarfie wieńca pogrzebowego kardynała Stefana Wyszyńskiego. W ten sposób naród docenił życie i dzieło Prymasa Tysiąclecia, jednego z najwybitniejszych Polaków w XX w. Wynikało to z powszechnego przekonania społecznego o jego wyjątkowej roli w życiu narodu i Kościoła katolickiego.

Życie i działalność tego wybitnego hierarchy nie doczekały się do chwili obecnej komplementarnego opracowania. Dzieło, które trafia do rąk czytelnika, prezentuje biografię kard. Wyszyńskiego w pełnej perspektywie. Ukazuje spektrum aktywności religijnej i społecznej oraz nauczania pasterskiego Prymasa Tysiąclecia. Niniejsza publikacja została przygotowana na podstawie szerokiej bazy źródłowej i licznych opracowań. Autorzy dotarli do wielu nieznanych do tej pory materiałów archiwalnych, zweryfikowali dotychczasowe ustalenia i zaproponowali nowe ujęcie biografii tej kluczowej dla dziejów Polski postaci.

„W imię przyszłości Partii”. Procesy o łamanie tzw. praworządności socjalistycznej 1956–1957. Dokumenty, red. Marcin Zaborski, Warszawa 2019, 456 s., ISBN: 978-83-8098-764-7

W krótkim okresie odwilży października 1956 r. kwestia naruszania praworządności w wymiarze sprawiedliwości w Polsce w latach 1944–1956 stała się tak głośna, że wymagała – według władz PRL – jakiegoś zgrabnego zamknięcia. Nie chodziło bynajmniej o dokonanie stosownych rozliczeń ze sprawcami zbrodni sądowych czy ze sprawcami zbrodniczych nadużyć władzy. Nie chodziło też o to, żeby usunąć z szeroko rozumianego wymiaru sprawiedliwości osoby, które sprzeniewierzyły się niezawisłości sędziowskiej, obowiązkom prokuratorskim czy podstawowym powinnościom obrończym. Zamiarem władzy komunistycznej było podjęcie tego tematu, ale tylko wycinkowo, jak najszybsze, powierzchowne zbadanie go, a następnie zamknięcie sprawy, potraktowanie jej najpierw jako załatwionej, a krótko potem jako niebyłej i tajnej.

Z tej przyczyny jesienią 1956 r. władza komunistyczna zezwoliła na powołanie kilku komisji, które miały badać przypadki naruszenia praworządności w sądownictwie wojskowym i powszechnym, w prokuraturze powszechnej i w adwokaturze. W niniejszym tomie publikujemy materiały dotyczące tych komisji, przede wszystkim zaś ich sprawozdania.

Andrzej Borcz, Obwód Łańcut SZP-ZWZ-AK w latach 1939–1945, Warszawa 2019, 528 s., ISBN: 978-83-8098-736-4

Seria wydawnicza: Monografie, t. 148

Książka jest podsumowaniem wieloletnich badań nad konspiracją wojskową działającą w powiecie łańcuckim w okresie II wojny światowej. Autor szczegółowo omawia proces tworzenia struktur organizacyjnych konspiracji SZP-ZWZ-AK oraz ich działalność. Przybliża wszystkie aspekty funkcjonowania Obwodu Łańcut, m.in. działania wywiadu i kontrwywiadu. Interesująco opisuje akcje dywersyjne i sabotażowe, a także odbiór alianckich zrzutów lotniczych. Podejmuje też próbę oceny działań wojskowego podziemia łańcuckiego w czasie akcji „Burza”.

Monografię wzbogaca obszerny aneks zawierający mapy, zdjęcia, wykazy stanów osobowych, noty biograficzne oraz fragmenty unikalnych wspomnień żołnierzy podziemia łańcuckiego.

Tomasz Robaczewski, Grzegorz Drojewski, Michał Konarski, Hubert Ronek, Wojenna odyseja Antka Srebrnego 1939–1946. Wydanie zbiorcze, cz. 1–10, Warszawa 2019, 440 s., ISBN: 978-83-8098-756-2

Zbiorcza, kolekcjonerska edycja serii komiksowej o Antku Srebrnym, składająca się z 10 zeszytów, przygotowana została w związku z 80. rocznicą wybuchu II wojny światowej. Zawiera elementy dodatkowe: quiz, kolorowanki, plakaty, naklejki oraz płyty z serią czterech filmów animowanych przygotowanych na podstawie komiksów: „Obrona Grodna”, „Bitwa o Monte Cassino”, „Operacja »Market Garden«” oraz „Na partyzanckich ścieżkach”.

 

 

 

do góry