Prokurator Oddziałowej Komisji ŚZpNP we Wrocławiu w dniu 7 listopada 2025 r. skierował akt oskarżenia przeciwko Jackowi W.
Prokurator zarzucił Jackowi W., że w okresie od 28 kwietnia 1976 r. do 14 kwietnia 1979 r. w Jeleniej Górze, będąc funkcjonariuszem Sekcji III Wydziału II Służby Bezpieczeństwa Komendy Wojewódzkiej MO w Jeleniej Górze, a zarazem funkcjonariusz państwa komunistycznego, działając w celu osiągnięcia korzyści osobistej, wytworzył dokumentację dotyczącą Jacka J. z której wynikało, że wyżej wymieniony podjął współpracę z organami bezpieczeństwa. Poświadczył w ten sposób nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, na szkodę Jacka J., przy czym działanie takie stanowiło zbrodnię komunistyczną oraz formę represji i poważnego prześladowania z powodu wcześniejszej przynależności pokrzywdzonego do określonej grupy społecznej i wyrażanych przez niego przekonań, a zachowania te w czasie ich popełnienia wyczerpywały ustawowe znamiona czynu zabronionego określonego w art. 266 § 1 i 4 kk - ustawy z 19 kwietnia 1969 roku.
Postępowanie w sprawie zostało zainicjowane złożeniem przez Jacka J. pisemnego zawiadomienia o popełnieniu na jego szkodę przestępstwa polegającego na wytworzeniu całej dokumentacji, z której wynika, że był on świadomym, tajnym współpracownikiem SB, działającym pod pseudonimem „Jakub”, pozyskanym na zasadzie dobrowolności w 1976 roku. W zawiadomieniu tym jego autor kategorycznie zaprzeczył tej tezie podkreślając, że wręcz przeciwnie – pozostawał on przeciwnikiem ustroju komunistycznego panującego wówczas w Polsce i był zaangażowany w działalność opozycyjną od marca 1968 roku. Jako działacz „Solidarności” był m.in. ekspertem od planowania przestrzennego i urbanistyki przy Zarządzie Regionalnym NSZZ „Solidarność” w Jeleniej Górze, współautorem słynnego listu „44” wystosowanego do ówczesnych władz w obronie więźniów politycznych, współredaktorem podziemnego pisma „Odrodzenie”.
Pokrzywdzony fakt fikcyjnego wykazania go jako tajnego współpracownika odkrył w 1983 roku, kiedy to SB chciało do nakłonić do faktycznego podjęcia takiej współpracy i wtedy jeden z funkcjonariuszy, chcąc zaszantażować Jacka J., okazał mu wspomniane zobowiązanie. W reakcji na co Jacek J. od razu złożył do Prokuratury Wojewódzkiej w Jeleniej Górze doniesienie o podejrzeniu popełnienia na jego szkodę przestępstwa polegającego na użyciu jako autentycznego dokumentu w postaci podrobionego zobowiązania do podjęcia przez niego współpracy z S.B. w charakterze tajnego współpracownika. Postępowanie w tej sprawie zostało umorzone przez prokuratora tejże Prokuratury postanowieniem z dnia 1 czerwca 1983 roku „wobec braku dostatecznych dowodów zaistnienia przestępstwa”.
Treść swojego pisemnego doniesienia Jacek J. powtórzył i zawarte tam tezy podtrzymał, w czasie swojego przesłuchania w charakterze świadka w dniu 5 lutego 2020 roku, złożonego przed prokuratorem Oddziałowej Komisji ŚZpNP we Wrocławiu, kiedy to przyjęto od niego zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa. W śledztwie przesłuchano Jacka W., który zaprzeczył jakoby wytworzył dokumentację dotyczącą Jacka J.. Podjęto też szereg innych czynności, jednak ostatecznie w dniu 30 października 2020 roku prokurator wydał postanowienie o umorzeniu powyższego śledztwa polegającego na opisanym wyżej poświadczeniu nieprawdy wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa oraz wobec przedawnienia czynu polegającego na podrobieniu zobowiązania do współpracy z SB tajnego współpracownika o pseudonimie „Jakub”.
W latach 2024 – 2025 w Oddziałowym Biurze Lustracyjnym we Wrocławiu toczyło się postępowanie lustracyjne z wniosku Jacka J., figurującego w zasobie archiwalnym IPN jako wspomniany tajny współpracownik o pseudonimie „Jakub”, zakończone wydaniem w dniu 2 kwietnia 2025 roku przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu, orzeczenia stwierdzającego, że Jacek J. złożył zgodne z prawdą oświadczenie lustracyjne i nigdy nie był tajnym, świadomym, współpracownikiem SB., natomiast dokumentacja, z której wynika rzekomy fakt podjęcia przez niego takowej współpracy, została spreparowana i w dużej części sfałszowana. Orzeczenie to uprawomocniło się w dniu 7 maja 2025 roku. Zeznania Jacka W. (obecnie oskarżonego w przedmiotowej sprawie) złożone w trakcie postępowania lustracyjnego odbiegały od zeznań składanych wcześniej przed prokuratorem oddziałowej komisji. Pozwoliło to na podjęcie umorzonego wcześniej postępowania i ostatecznie skierowanie aktu oskarżenia przeciwko Jackowi W.
Czyny zarzucone oskarżonemu w akcie oskarżenia zostały opisane w art.. 271 §1 i 3 kk w zw. z art. 2 ust. 1 ustawy z 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.