Zofia Korbońska walczyła w Powstaniu Warszawskim, była jedną z organizatorek tajnej radiostacji Kierownictwa Walki Cywilnej. W latach 1945–1947 współpracowała z mężem Stefanem Korbońskim (ostatni Delegat Rządu na Kraj), jako prezesem Polskiego Stronnictwa Ludowego na miasto Warszawę, największego ugrupowania politycznego opozycyjnego wobec władz komunistycznych i posłem do Sejmu z ramienia PSL.
Wobec represji komunistycznych oboje wyemigrowali do USA. Zofia rozpoczęła pracę w Głosie Ameryki. Była reporterką, redaktorką, spikerką, a także autorką własnych programów. Małżonkowie aktywnie uczestniczyli w życiu polskiej emigracji politycznej.
Po śmierci męża w 1989 r. Zofia Korbońska założyła Fundację im. Stefana Korbońskiego, która m.in. zbudowała pomnik na Powązkach płk. Ryszardowi Kuklińskiemu oraz zajęła się publikacją książek S. Korbońskiego.
Zmarła 6 sierpnia 2010 roku w Waszyngtonie. Wraz z mężem spoczywa w Panteonie Wielkich Polaków w podziemiach Świątyni Opatrzności Bożej.