W tych okolicznościach, ochotniczki, które tych obyczajów nie znały, były narażone na różne nieprzyjemności. Z tego względu komendantki jednostek PSK, aby zapewnić bezpieczeństwo swoim podwładnym wydawały specjalne rozkazy wewnętrzne.
Wymagania dotyczące wyglądu oraz zachowania ochotniczek kompanii Pomocniczej Służby Kobiet w Bagdadzie (1942)
Jednym z bardziej interesujących był Rozkaz nr 1 z 19 grudnia 1942 r., obowiązujący w kompanii PSK stacjonującej w Bagdadzie, w którym podkreślono, że:
„Pobyt kobiety polskiej w Iraku, reprezentowanie przez nią kultury polskiej wymagają specjalnego zachowania się. W warunkach dla nas egzotycznych należy nawet przestrzegać ograniczenia swobody osobistej dyktowanego tymi samymi hasłami, w imię których wstąpiłyśmy w szeregi PSK”.
Zgodnie z powyższym rozkazem, biorąc pod uwagę specyficzne warunki w Iraku, ochotniczkom zabroniono m.in. zawierania znajomości z ludnością tubylczą, wychodzenia z koszar i spacerowania po mieście pojedynczo, szczególnie w godzinach wieczornych, uczęszczania do restauracji oraz kin.
Wszystkie ochotniczki musiały wracać z przepustek nie później niż do godziny 23.00. Apelowano, aby w miejscach publicznych
„przestrzegać zachowania się godnego, skromnego, niewyzywającego”.