Instytut Pamięci Narodowej

https://ipn.gov.pl/pl/aktualnosci/218880,Obchody-81-rocznicy-bitwy-o-Monte-Cassino.html
03.04.2026, 23:38
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)
Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino – 18 maja 2025. Fot. Mateusz Niegowski (IPN)

Obchody 81. rocznicy bitwy o Monte Cassino

18 maja 2025 r. na Polskim Cmentarzu Wojennym na Monte Cassino odbyły się obchody 81. rocznicy jednej z najważniejszych bitew stoczonych przez żołnierzy 2. Korpusu Polskiego pod dowództwem generała Władysława Andersa.

Zgodnie z tradycją, centralnym punktem obchodów była Msza święta polowa. Prowadzący nabożeństwo Biskup polowy Wojska Polskiego Wiesław Lechowicz nawiązał do duchowego wymiaru walki żołnierzy 2. Korpusu, porównując ich postawę do misji apostołów – pełnej wiary, miłości i nadziei. Podkreślił, że wartości te były dla nich siłą w chwilach próby i mogą być drogowskazem również dziś.

– Żołnierze generała Andersa mieli świadomość, że wolność – dosłownie i w przenośni – krzyżami się mierzy

– zaznaczył.

Głos zabrał również mjr Władysław Dąbrowski żołnierz armii gen. Andersa:

– Stoję tu jako jeden z ostatnich świadków bohaterskiej bitwy pod Monte Cassino. To prawda, zostało nas niewielu, dlatego raz w roku przybywam tu, aby uczcić pamięć poległych kolegów oraz uczcić pamięć pochowanego tu gen. Władysława Andersa.

Następnie odczytano Apel Poległych i złożono wieńce oraz kwiaty na grobach poległych żołnierzy. Wśród uczestników obecni byli trzej weterani 2. Korpusu Polskiego: mjr Władysław Dąbrowski, Józef Skrzynecki i Stanisław Guścin – bezpośredni świadkowie walk o Monte Cassino.

W uroczystościach udział wzięli m.in.: przedstawiciele organizacji kombatanckich, opozycji antykomunistycznej, władz rządowych Rzeczpospolitej Polskiej, Wojska Polskiego, włoskich władz samorządowych, Ambasady RP w Rzymie, byli więźniowie polityczni, harcerze, mieszkańcy Cassino oraz Polacy.

Instytut Pamięci Narodowej reprezentowali zastępca prezesa dr Mateusz Szpytma oraz doradca prezesa Jan Józef Kasprzyk.

Uroczystość została zorganizowana przez Urząd do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych we współpracy z Ambasadą RP w Rzymie.

***

Przed głównymi uroczystościami delegacja IPN odwiedziła klasztor na Monte Cassino. Była to okazja do chwili modlitwy i wspomnienia żołnierzy, którzy walczyli w tym miejscu 81 lat temu.

***

Włochy w wojnie

Od 1922 r. Włochy były rządzone przez faszystowski rząd Mussoliniego, który zdobył władzę w wyniku zamachu stanu. W drugiej połowie lat trzydziestych Mussolini wyraźnie dążył do dominacji w Afryce Północnej i w basenie Morza Śródziemnego, podpisywał przy tym liczne umowy z III Rzeszą o współpracy i przymierzu. W 1940 r. mimo sporej przewagi liczebnej włoski atak na południową Francję czy Grecję nie przyniósł sukcesów. Klęska w Afryce Północnej oraz inwazja aliantów na Sycylię doprowadziły do upadku dyktatury Mussoliniego. Większość terytorium kraju została zajęta przez wojska niemieckie.

13 października 1943 r. nowy rząd Królestwa Włoch wypowiedział wojnę III Rzeszy i Japonii, stając się w ten sposób członkiem koalicji antyfaszystowskiej.

Lawina

Inwazja aliantów na Włochy rozpoczęła się 10 lipca 1943 r. lądowaniem na Sycylii.

Desant państw sprzymierzonych na Półwysep Apeniński odbył się we wrześniu tego samego roku w trzech miejscach: w okolicach miasta Salerno (na południe od Neapolu), od strony morza w pobliżu miasta Tarent oraz w Kalabrii w rejonie Reggio di Calabria.

W operacji o kryptonimie Avalanche (Lawina) bezpośrednio brały udział polskie okręty: ORP „Piorun”, ORP „Ślązak”, ORP „Krakowiak” i podwodny ORP „Dzik” oraz statki MS „Batory”, MS „Sobieski”, SS „Kościuszko”, SS „Narvik” transportujące żołnierzy, uzbrojenie i sprzęt. Transporty 2. Korpusu Polskiego razem z brytyjskimi oddziałami przybywały do Włoch z Egiptu od końca grudnia 1943 r. do początku maja 1944 r. i lądowały w Tarencie i Neapolu.

Droga do Rzymu jest zamknięta

Wzdłuż rzek: Garigliano, Rapido, Sangro na długości 130 km rozciągała się niemiecka linia obrony zwana linią Gustawa. Wzgórze Cassino wznosi się nad doliną rzeki Liri, między Rzymem i Neapolem. Strategiczne położenie przy ważnym trakcie sprawiało, że wybudowany na nim klasztor benedyktynów Niemcy włączyli w swój system obronny. Alianci od stycznia 1944 r. próbowali zdobyć wzgórze, każde kolejne natarcie kończyło się niepowodzeniem. Desant pod Anzio (za niemiecką liną obrony) też nie przyniósł spodziewanych rezultatów.

15 lutego 1944 r. klasztor na Monte Cassino został zbombardowany, a Niemcy wykorzystali ruiny do dalszej obrony. Na początku maja 1944 r. rozpoczęło się czwarte natarcie na wzgórze. Główną siłę stanowił 2. Korpus Polski.

Decydujące uderzenie

Niemieckie pozycje pod Monte Cassino składały się z dwóch pierścieni obronnych połączonych na kształt cyfry osiem. Atak sił alianckich rozpoczął się 12 maja 1944 r. Żołnierze szli do nocnego ataku w zaminowanym, niemal nieosłoniętym terenie, pełnym zasieków i przeszkód, pod niemieckim ostrzałem prowadzonym z bunkrów, stanowisk artylerii i moździerzy, których nie był w stanie zniszczyć godzinny ostrzał ponad 1000 dział alianckich. Dopiero drugi atak przyniósł przełom i zdobyto oraz utrzymano wzgórza „Widmo”, Colle San Angelo (593), „Monte Castellone” i „Massa Albaneta”. 17 maja, pod koniec dnia, Polacy przełamali północny skraj pierścienia obronnego. Zdobywano bunkier po bunkrze i odpierano kontrataki niemieckie.

Dzięki skoordynowanym działaniom wszystkich sił alianckich pod Cassino Niemcy, obawiając się okrążenia, w klasztorze zaczęli odwrót. Nad ranem 18 maja patrol 12, Pułku Ułanów Podolskich pod dowództwem ppor. Kazimierza Gurbiela wkroczył do ruin klasztoru.

Piedimonte San Germano

Po przełamaniu obrony niemieckiej na linii Gustawa w rejonie Monte Cassino oddziały polskie przystąpiły do ataku w okolicy miejscowości Piedimonte San Germano, położonej na północny zachód od wzgórza klasztornego. Miejscowość stanowiła część dodatkowej obrony niemieckiej zwanej liną Hitlera – od Monte Cairo przez Piedimonte, Pontecorvo, San Olivia do Terracina.

Polacy wykonali w dniach 20–22 maja 1944 r. trzy uderzenia na pozycje niemieckie. Nie zdołano jednak przełamać linii wroga, osiągnięto jedynie lokalne sukcesy. W nocy z 24 na 25 maja zagrożeni oskrzydleniem Niemcy rozpoczęli odwrót. Opuszczone Piedimonte san Germano zostało zajęte przez wojska polskie rankiem 25 maja.

Linia Gotów

Po bitwie pod Monte Cassino i wkroczeniu aliantów do Rzymu wojska sprzymierzone skierowały się na północ Włoch, gdzie Niemcy zbudowali linię fortyfikacyjną osłaniającą dolinę rzeki Pad. Na długości 320 km i głębokość 30 km (od Pesaro nad Morzem Adriatyckim do Massy nad Morzem Liguryjskim) rozlokowano schrony bojowe dla artylerii i karabinów maszynowych, pola minowe i zasieki.

Zadaniem 2. Korpusu Polskiego było zdobycie Ankony. Port pozwoliłby Aliantom  skrócić linie zaopatrzeniowe dla wojsk walczących w północnych Włoszech.

2. Korpus Polski od 15 czerwca 1944 r. rozpoczął działania nad Adriatykiem. Dywizje niemieckie stawiały opór na kolejnych pozycjach, wykorzystując przepływające rzeki. Na początku lipca 1944 r. Polacy zdobyli Loreto, Recanati, Osimo, Castelfidardo i wzgórze San Pietro oraz podeszli pod Ankonę.

***

Projekt „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności”

W 2022 roku, w związku z 80. rocznicą rozpoczęcia wędrówki ewakuowanej z ZSRS armii gen. Andersa, Instytut Pamięci Narodowej zainaugurował międzynarodowy projekt edukacyjno-memoratywny „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności”, który ma na celu upamiętnienie wysiłku zbrojnego Polskich Sił Zbrojnych podczas II wojny światowej oraz losów ludności cywilnej ewakuowanej z ZSRS wraz z armią gen. Andersa.

Projekt planowany jest na lata 2022–2025, obejmie swym zasięgiem ponad 50 państw na całym świecie i jest przykładem polityki historycznej skierowanej do trudnego, wymagającego odbiorcy. Odbiorcy, który nie wie nic albo niewiele o historii Polski. Często też posiada jej bardzo przekłamany, zdeformowany przez różne środki przekazu obraz.

W ramach projektu powstała wystawa „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności” Od tego czasu była pokazywana w wielu krajach na 5 kontynentach w ponad 50 zagranicznych lokalizacjach od Republiki Południowej Afryki, Zimbabwe i Stanów Zjednoczonych po Iran. 

Podczas II wojny światowej polscy żołnierze walczyli na wszystkich jej frontach w obronie godności i wolności oraz w imię solidarności z innymi zniewolonymi narodami. Chcemy przypomnieć bohaterskie czyny naszych lotników w Bitwie o Anglię, zapomnianych polskich żołnierzy spod Tobruku, Narwiku czy Monte Cassino.

Przez tytułowe „szlaki nadziei” należy rozumieć zbiorowe peregrynacje obywateli polskich w latach II wojny światowej – o charakterze zarówno wojskowym, jak i cywilnym – którym przyświecała myśl o przywróceniu wolności Polsce i światu zniewolonym przez III Rzeszę i jej sojuszników, związane z działalnością legalnych władz Rzeczypospolitej.

► Więcej o projekcie edukacyjno-memoratywnym „Szlaki Nadziei. Odyseja Wolności”

Polecamy: