Instytut Pamięci Narodowej

Bój obronny stoczony 2 września 1939 r. w rejonie miejscowości Wysoka był jednym z największych starć oddziałów Wojska Polskiego z niemieckimi jednostkami, które dokonały agresji w południowej części Polski. Preludium do niego stanowiły walki prowadzone pierwszego dnia wojny przez oddziały osłonowe Straży Granicznej i Korpusu Ochrony Pogranicza od granicy państwa w okolicach Jabłonki po Spytkowice. Niespełna trzydniowy (1–3 września) ciąg zdarzeń w rejonie doliny Skawy bywa nazywany w historiografii bitwą pod Jordanowem. Obrona kluczowego rejonu Wysokiej stanowiła jego najważniejszy epizod. W okolicach tej miejscowości, w 1939 r. administracyjnie należącej do gminy Skawa w powiecie myślenickim (obecnie w gminie Jordanów w powiecie suskim), walki osiągnęły największą intensywność, najwyższe były też straty po obu stronach.

Spis treści

• dr Piotr Sadowski (Akademia Nauk Stosowanych w Nowym Targu, Instytut Nauk Humanistycznych i Turystyki), Od walk wrześniowych do miejsca pamięci – historia cmentarza wojennego w Wysokiej
• dr Krzysztof Tunia (Instytut Archeologii i Etnologii PAN w Krakowie), Archeologiczne badania na terenie cmentarza wojennego w miejscowości Wysoka, powiat Sucha Beskidzka
• dr Krzysztof Pięciak (Oddział IPN w Krakowie), Artefakty odnalezione podczas prac na cmentarzu wojennym w Wysokiej – opis zabytków, próba interpretacji