W dniu 4 grudnia 2001 roku prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Łodzi skierował do Sądu Rejonowego w Wieluniu akt oskarżenia przeciwko Tadeuszowi R. oskarżone-mu o to, że w latach 1947 – 1949, jako funkcjonariusz PUBP w Wieluniu, znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi w ten sposób, że podczas wielogodzinnych przesłuchań bił ich pięściami, gumowa pałką, kolbą pistoletu i metalowym prętem po całym ciele, nadto po uprzednim związaniu i zakneblowaniu ust wieszał ich głową w dół, a następnie wlewał do nosa wodę i ocet, tj. o przestępstwo z art. 246 kk z 1932 r. i inne.
Wyrokiem z dnia 24 lipca 2002 r. Sąd Rejonowy w Wieluniu uznał Tadeusza R. winnym popełnienia zarzucanych mu aktem oskarżenia czynów i wymierzył karę 2 lat pozbawienia wolności.
W dniu 6 listopada 2002 r. Sąd Okręgowy w Łodzi, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Wieluniu zapadły wobec Tadeusza R.
Sąd Rejonowy w Wieluniu wydał w dniu 26 lutego 2003 r. postanowienie na mocy którego odroczył wykonanie kary pozbawienia wolności. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowiła opinia biegłego lekarza, który stwierdził, że aktualny stan zdrowia skazanego nie pozwala na odbywanie kary pozbawienia wolności.
Ponad rok później (8 czerwca 2004 r.) Sąd Rejonowy uchylił powyższe postanowienie i nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego o warunkowe zawieszenie wykonywania kary na podstawie art. 152 kk
Obrońca Tadeusza R. złożył zażalenie na postanowienie sądu z dnia 8 czerwca 2004 r., które w dniu 11 stycznia 2005 r. odrzucił Sąd Okręgowy w Sieradzu.