To on zdobył dla Polski pierwszy medal olimpijski w zawodach indywidualnych. W 1924 roku w Paryżu, na wierzchowcu Picador, zajął trzecie miejsce w konkursie skoków.
„Rezultaty osiągnięte przez polskich kawalerzystów zadziwiły świat sportowy, bo cóż to za rzadki gość zatrzepotał na olimpijskim maszcie zwycięzców? Często widziano tam barwy amerykańskie, fińskie, angielskie, francuskie, włoskie. Co robi tu chorągiew biało-czerwona? To rotmistrz Królikiewicz nasze barwy narodowe umieścił na olimpijskim maszcie w Paryżu” – pisano w ówczesnej prasie.
Ale Królikiewicz to nie tylko człowiek, który dał Polakom radość z olimpijskiego brązu. To barwna postać o bogatej biografii:
- żołnierz 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich, mjr Wojska Polskiego
- odznaczony za męstwo orderem Virtuti Militari i dwukrotnie Krzyżem Walecznych
- jeden z najpopularniejszych sportowców lat 20. XX stulecia – zajął 7. miejsce w pierwszym plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (1926)
- trener i instruktor, komendant Szkoły Jazdy przy Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu (1934-1939), autor pracy „Jeździec i koń w terenie i w skoku. Metody przygotowania i zaprawy”
Łącznie, w latach 1920-1926, Królikiewicz wziął udział w 94 konkursach jeździeckich, w których zdobył 81 wyróżnień i 24 pierwsze miejsca w konkursach międzynarodowych.
Także po wojnie Królikiewicz uczył jeździeckiego fachu. Był konsultantem filmowym, zdarzało mu się też występować na ekranie. Zagrał m.in. w filmie przygodowym „Rancho Texas” (1958), nazywanym „pierwszym polskim westernem”.
Tragiczny okazał się dla niego pobyt na planie „Popiołów” Andrzeja Wajdy. Podczas nagrywania sceny szarży szwoleżerów w wąwozie Somosierra, Królikiewicz spadł z rozpędzonego konia i złamał kręgosłup. „Jechał tak jakby czuł, że to jego ostatni galop!” – wspominał odtwórca jednej z ról, Daniel Olbrychski.
Adam Królikiewicz zmarł 4 maja 1966 r., wskutek odniesionych wcześniej obrażeń. Spoczął na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
Polecamy: