Mistrza słowa, który czerpał z języka propagandy i biurokracji, tworząc ponadczasowe teksty, będące metaforą człowieka, obywatela uwięzionego w totalitarnym systemie władzy. Teoretycznie był to świat fantastyczny, faktycznie odzwierciedlał wszystkie frustracje młodego pokolenia.
Nie pytaj o Polskę
Lata 80. XX wieku to okres rozkwitu w Polsce muzyki alternatywnej, punk rocka, reggae. Docierały nowe trendy, pojawił się festiwal w Jarocinie. Stan wojenny, cenzura, trudna sytuacja w kraju sprawiły, że muzyka stała się znakomitym sposobem na wyrażanie protestu. Bezbłędnie wychwytywano wszelkie aluzje do polityki. Powstawały kultowe protest songi i zespoły, które dziś uważane są za legendarne.
Grzegorz Ciechowski ukończył Wydział Filologii Polskiej Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Początkowo grał na pianinie i flecie w zespołach „Nocny Pociąg” i „Jazz Formation”. W 1978 roku dołączył do grupy „Res Publica” związanej z Toruńskim Klubem Studenckim „Od Nowa”.
W 1981 r. grupa zmieniła nazwę na „Republika”. W 1986 roku zespół zawiesił działalność, by reaktywować się w 1990 roku.
Scenicznego wizerunku muzyka dopełniała symboliczna kolorystyka, której wierna była „Republika”. Czarno-białe okładki płyt, teledyski, stroje.
Był to styl łatwy do odtworzenia przez fanów: białe koszule, czarne marynarki, ciężkie buty, ciemne okulary, pasiasty krawat, a także charakterystyczna grzywka à la Ciechowski.