W środę, 11 czerwca 2014 r. Barbara Otwinowska skończyła 90 lat. Jubilatka jest polonistką, znawczynią literatury staropolskiej i zasłużoną dokumentalistką działań niepodległościowych kobiet. Laureatka Nagrody Kustosz Pamięci Narodowej.
W czasie wojny żołnierz AK i uczestniczka Powstania Warszawskiego. Wywieziona na roboty do Niemiec. W 1947 r. zatrzymana przez UB, a następnie uwięziona w związku ze śledztwem i procesem rtm. Witolda Pileckiego i jego współpracowników pod zarzutem udzielania pomocy Stanisławowi Kuczyńskiemu. Wyszła na wolność w 1950 r. i wróciła na przerwane studia polonistyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Pracowała w Instytucie Badań Literackich PAN w Warszawie, gdzie w 1967 r. uzyskała doktorat, a w 1975 r. habilitację, w 1986 r. otrzymała profesurę filologii polskiej. Jest badaczem literatury staropolskiej.
Niezależnie od prac naukowych z wielkim poświęceniem i pasją zajmuje się historią działań niepodległościowych kobiet, ze szczególnym uwzględnieniem więźniarek Fordonu. Współredaguje miesięcznik „Nike" Środowiska Fordoniarek Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego. W 1992 r. wydała „Wiersze więzienne" Ireny Tomalakowej. Zebrała, opracowała oraz poprzedziła wstępem zbiór wierszy autorstwa więźniów politycznych „Przeciwko złu. Wiersze i piosenki więzienne 1944–1956" (Warszawa 1995), oraz wydała tom I „Zawołać po imieniu. Księga kobiet – więźniów politycznych1944–1958" (Nadarzyn 1999).
Posiada odznaczenia: Brązowy Krzyż Zasługi z Mieczami – za udział w Powstaniu Warszawskim, Krzyż AK, dwukrotnie Medal Wojska oraz Warszawski Krzyż Powstańczy. Laureatka Nagrody Kustosz Pamięci Narodowej w 2005 roku.
Pani Profesor gratulujemy i życzymy wszystkiego najlepszego!