Kpt. Andrzej Kostrzewski (ur. 13 grudnia 1927 r., Kraków) w wieku 17 lat wstąpił do Armii Krajowej, przyjmując pseudonim „Nadzieja” w Zgrupowaniu „Żelbet”. Skończył szkołę podoficerską. Ponieważ znał język niemiecki, został przeszkolony na potrzeby wywiadu. W sądach wojskowych, sądzących konfidentów opracowywał wyroki, które odczytywane były przed wymierzeniem kary. Tłumaczył dokumenty wykradane z gestapo i przepisywał je na maszynie.
Po rozwiązaniu AK przystąpił do Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość”. W wyniku wpadki został w 1946 r. aresztowany przez Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego. Przesłuchania trwały cztery miesiące. Zwolniony bez procesu i wyroku był nadal szykanowany za przynależność do AK.
Należał do założycieli Instytutu Katyńskiego w Krakowie (wiceprezes do 2005 r.). Był przewodniczącym NSZZ „Solidarność” w Zakładach Odlewniczych ZREMB w Krakowie. Członek reaktywowanych organizacji Armii Krajowej i Zrzeszenia „WiN” od początku ich powstania. Redaktor honorowy miesięcznika Zrzeszenia WiN – „Orzeł Biały”. Od 1997 r. członek Komitetu Budowy Pomnika „Tym co stawiali opór komunizmowi 1945-1956” na pl. Inwalidów. W 2023 r. został odznaczony Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta.
W 2021 r. IPN przyznał mu tytuł Świadka Historii.