Roman Andrzej Zwiercan urodził się 28 sierpnia 1962 r. w Gdańsku. Ukończył szkołę podstawową w roku 1977, a w latach 1977–1980 uczeń Technikum Przetwórstwa Rybnego w Gdyni, następnie w 1980–1981 Technikum Górniczego w Lubinie, Liceum Chłodniczego (przy Zespole Szkół Zawodowych) w Gdyni.
7 listopada 1981 nielegalnie przekroczył granicę Polski z Czechosłowacją. 8 listopada 1981 został zatrzymany w pociągu relacji Praga-Paryż przez czechosłowacką służbę graniczną, a 17 listopada 1981 został przekazany stronie polskiej. Aresztowany 19 listopada 1981, osadzony w AŚ w Krakowie. 18 lutego 1982 skazany przez Wojskowy Sąd Garnizonowy w Krakowie na 2 lata pozbawienia wolności w zawieszeniu.
Od sierpnia 1982 sztauer w Zarządzie Portu Gdynia; 28 sierpnia 1982 ukrył się na statku „Norwid” i nielegalnie próbował przekroczyć granicę morską kraju. Został zatrzymant 29 sierpnia 1982 przez WOP na redzie portu w Świnoujściu, 30 sierpnia 1982 aresztowany przez Wojskową Prokuraturę Garnizonową w Szczecinie, osadzony w AŚ tamże i w ZK w Wejherowie. Skazany przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni 9 lutego 1983 na 1,5 roku pozbawienia wolności, osadzony w ZK we Włocławku, AŚ w Gdańsku i ZK w Gdańsku-Przeróbce. 8 czerwca 1984 został warunkowo zwolniony przez Sąd Marynarki Wojennej w Gdyni z odbywania reszty kary, poddany pod dozór kuratora sądowego.
W latach 1984–1985 był robotnikiem Zakładów Przemysłu Drzewnego w Gdyni, natomiast od grudnia 1984 – członek SW Oddział Trójmiasto, organizator druku i kolportażu m.in. podziemnych pism „Solidarność Walcząca Trójmiasto”, „Poza Układem”, „Gryps”, „Czas”, „SW Stoczni Gdańskiej”, kart okolicznościowych, kalendarzy i in. W lutym 1985 był spawaczem w Stoczni im. Komuny Paryskiej w Gdyni.
28 lutego 1985 zorganizował 15-minutowy strajk w zakładzie, za co został zwolniony z pracy. 6 marca 1985 w proteście wszedł na komin stoczni, namalował napis „głodówka” i wywiesił biało–czerwoną flagę z Adamem Borowskim. W 1985 został zaopatrzeniowcem w Remontowo-Budowlanej Spółdzielni Pracy w Sopocie. W dniach 6–10 października 1985 w Gdyni był organizatorem i szefem grupy malującej hasła wzywające do bojkotu wyborów do Sejmu PRL, rozlepiającej i rozrzucającej ulotki w pociągach SKM. Od 10 października 1985 (po zatrzymaniach członków grupy) pozostawał w ukryciu, natomiast od 17 października 1985 był ścigany listem gończym. 31 października 1986 zgłosił się do Prokuratury Rejonowej w Gdańsku, jednak w marcu 1987 śledztwo umorzono.
W styczniu 1986, wraz z Edwardem Frankiewiczem, był organizatorem w SKP Grupy Zakładowej SW do akcji specjalnych, m.in. podczas zebrań zakładowego aktywu PZPR odcinano prąd, wrzucano świece dymne, blokowano drzwi. W lutym 1987, z inspiracji A. Kołodzieja, własnoręcznie przygotował i zdetonował ładunek wybuchowy pod gmachem KM PZPR w Gdyni. Akcja przeprowadzona została w godz. wieczornych, aby nikogo nie było w okolicy, w celu zastraszenia władz partyjnych i utwierdzenia ich w przekonaniu, że SW gotowa jest podjąć rzeczywistą walkę z komunistami. W marcu 1987 został aresztowany pod fałszywym zarzutem kradzieży samochodu i posiadania fałszywych dokumentów, osadzony w AŚ w Gdańsku, został zwolniony w październiku 1988. 5 czerwcu 1991 Sąd Rejonowy w Gdańsku umorzył postępowanie. Od listopada 1988 kierownik Oddziału Trójmiasto SW, członek Komitetu Wykonawczego SW, 1988–1990 współorganizator Wydawnictwa Petit.
Od 1990 współwłaściciel prywatnego wydawnictwa. Od 2003 wiceprezes Fundacji Podaruj Dzieciom Nowe Życie, od 2010 wiceprezes Fundacji Pomorska Inicjatywa Historyczna.
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2012).
12 marca 1985 – 25 grudnia 1987 rozpracowywany przez p. V RUSW w Gdyni w ramach SOR krypt. Kominiarze; 9 lutego 1988 – listopada 1989 przez Inspektorat 2 WUSW w Gdańsku w ramach SOR krypt. Ośmiornica.
Roman Zwiercan zmarł 21 września 2024 r. w wieku 62 lat.