Prokurator Oddziałowej Komisji ŚZpNP w Poznaniu, w dniu 20 sierpnia 2026 roku skierował do Wojskowego Sądu Garnizonowego w Poznaniu, akt oskarżenia z dnia 13 sierpnia 2026 r. przeciwko Jackowi J. byłemu podprokuratorowi Prokuratury Wojsk Lotniczych w Poznaniu.
Jacek J. został oskarżony o to, że w dniu 29 grudnia 1981 r. w Poznaniu, jako funkcjonariusz państwa komunistycznego - podprokurator tamtejszej Prokuratury Wojsk Lotniczych w stopniu porucznika, w ramach masowych represji stosowanych po wprowadzeniu stanu wojennego wobec przeciwników politycznych, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że wbrew zgromadzonemu w toku śledztwa materiałowi dowodowemu, w czasie postępowania prowadzonego przed Sądem Wojsk Lotniczych nakłaniał skład orzekający do uznania Henryka M. za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i skazania go na karę 6 lat pozbawienia wolności. Henryk M. został skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata, w związku z czym Jacek J. odwołał się od tego wyroku i w dniu 2 stycznia 1982 r. usiłował nakłonić skład orzekający sądu odwoławczego do uchylenia wyroku sądu niższej instancji, aby doprowadzić do ponownego osądzenia i skazania wyżej wymienionego pokrzywdzonego zgodnie z pierwotnym zamiarem oskarżonego.
Pokrzywdzonemu – Henrykowi M. zarzucono, że będąc od października 1981 roku przewodniczącym Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Rzemieślników Indywidualnych „Solidarność” w Wałczu, którego działalność została z dniem 13 grudnia 1981 roku zawieszona – nie odstąpił od udziału w jego działalności, a ponadto, że w grudniu 1981 r. w Wałczu, bez wymaganego zezwolenia, posiadał w swoim prywatnym mieszkaniu dwa radiowe aparaty nadawczo-odbiorcze typu RBM, a także, że w dniu 16 grudnia 1981 roku, w celu rozpowszechniania, przewiózł ze Szczecina do Wałcza egzemplarz pisma Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego przy Stoczni im. Warskiego w Szczecinie z dnia 14 grudnia 1981 roku „Jedność”, zawierający wiadomości mogące wywołać niepokój publiczny lub rozruchy. Tymczasem treść zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie potwierdzała, aby pokrzywdzony kontynuował działalność związkową, a posiadane przez niego pismo „Jedność” nie zawierało fałszywych wiadomości mogących wywołać niepokój publiczny lub rozruchy. Natomiast posiadane przez Henryka M. aparaty radiowe nie nadawały się do użytku.
Ostatecznie Jacek J. nie osiągnął zamierzonego celu, ponieważ Zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego cofnął skierowany przez niego środek odwoławczy.
Zachowanie oskarżonego zostało uznane przez prokuratora Oddziałowej Komisji ŚZpNP w Poznaniu, za zbrodnię komunistyczną, będącą jednocześnie zbrodnią przeciwko ludzkości, w postaci poważnej, motywowanej politycznie represji, skierowanej przeciwko osobom należącym do grupy przeciwników ówczesnego ustroju. Jacek J. swoim zachowaniem naruszył gwarantowane przez Konstytucję Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej oraz akty prawa międzynarodowego, prawa oskarżonego do swobodnego wyrażania poglądów, czym działał na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego pokrzywdzonego.
Czyny zarzucone w akcie oskarżenia zostały opisane w art.18 § 1 kk i art. 165 § 2 kk z 1969 r. w związku z art. 2 ust. 1 i art. 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 roku o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu.