W dniu 19 grudnia 2002 r. prokurator Oddziałowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu we Wrocławiu skierował do Sądu Rejonowego w Wałbrzychu akt oskarżenia przeciwko Jerzemu H., oskarżonemu o to, że w okresie od grudnia 1981 do końca 1986 roku na terenie jednego z dolnośląskich miast jako funkcjonariusz SB KWMO, działając wspólnie z dwoma innymi oficerami SB znęcał się fizycznie i moralnie nad zatrzymanymi członkami Związku Zawodowego „Solidarność” w ten sposób, że bił ich pięściami i kopał po całym ciele, wykręcał ręce do tyłu, dusił zakładając na twarz maskę przeciwgazową z zablokowanym dopływem powietrza, porażał prądem elektrycznym, bił pałką milicyjną po rękach i stopach, groził pozbawieniem życia oraz znieważał słowami powszechnie uznanymi za obelżywe, tj. o przestępstwo z art. 184 § 1 kk w zb. z art. 156 § 1 kk w zw. art. 10 § 2 kk.
Obrońca oskarżonego w dniu 22 września 2004 r. złożył kasację od wyroku Sądu Okręgowego.
Dnia 5 czerwca 2005 r. Sąd Najwyższy postanowił w pierwszej części skierowanej kasacji pozostawić ją bez rozpoznania jako „niedopuszczalną”, a w drugiej części uznał ją za „oczywiście bezzasadną”.