Urodzony w 1951 roku, dziennikarz i badacz niezależny, ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. Studiował także historię.
Jako reporter „Słowa Powszechnego” brał udział w strajkach chłopskich 1981 r. oraz w zjeździe zjednoczeniowym i rejestracji NSZZ RI „Solidarność”. W stanie wojennym był zaangażowany w organizację pierwszych ogólnopolskich dożynek w Częstochowie i w powstanie duszpasterstwa rolników. Uczestnik opozycji antykomunistycznej, autor i kolporter prasy bezdebitowej i podziemnej. W 1980–1984 inwigilowany przez Wydział II Departamentu IV MSW.
Dorobek Andrzeja W. Kaczorowskiego w znacznym stopniu przyczynił się do utrwalenia ważnego fragmentu najnowszej historii Polski. Opisuje i wnikliwie analizuje ruch solidarnościowy w środowiskach wiejskich, gdzie w 1989 roku komitety obywatelskie „Solidarności” uzyskały największe poparcie.
Fenomen powstania i działania „Solidarności” na wsi opierał się na zaangażowaniu w struktury Związku licznego grona polskich patriotów. Wielu z nich Andrzej W. Kaczorowski miał okazję poznać osobiście. Znajomość z autopsji burzliwych dziejów „Solidarności” rolniczej ułatwia mu prowadzenie badań historycznych w tej dziedzinie. Jest znawcą niezależnego ruchu chłopskiego w PRL, a jego dorobek twórczy obejmuje kilkaset artykułów prasowych oraz kilkadziesiąt publikacji naukowych i książek o tej tematyce.
Za swoją działalność, a także dokonania na polu publicystycznym i naukowym, Andrzej W. Kaczorowski został wyróżniony odznaką honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej” (2007), Złotym Krzyżem Zasługi (2011), Krzyżem Wolności i Solidarności (2018), Medalem 100-lecia Odzyskania Niepodległości (2019), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i złotą odznaką „Zasłużony dla NSZZ RI Solidarność” (2021).