Tajna Armia Polska (TAP) to organizacja konspiracyjna działająca w latach 1939-1940. Swoim zasięgiem obejmowała Warszawę, Siedlce, Lublin, Radom, Łódź, Konin, Inowrocław, Włocławek i Kraków. TAP zajmowała się obserwacją szlaków komunikacyjnych, zbieraniem informacji o produkcji przemysłowej na rzecz wojska, gromadzeniem wiadomości o działaniach represyjnych okupanta oraz o nastrojach społeczeństwa polskiego. Członkowie organizacji tworzyli również kartoteki osób współpracujących z okupantem.
We wrześniu 1940 roku Witold Pilecki na ochotnika dał się aresztować w ulicznej łapance, po czym został wywieziony do obozu Auschwitz, gdzie nawiązał kontakt z innymi aresztowanymi członkami TAP. Założyli oni siatkę konspiracyjną – Związek Organizacji Wojskowej.
28 września 1940 roku TAP wraz z innymi organizacjami konspiracyjnymi utworzyły Konfederację Narodu.