-
Uczestnicy slalomu narciarskiego na Hali Kondratowej przed startem. Widoczna m.in.: Helena Marusarzówna (z nr. 3). Fot. NAC
Marusarzówna pochodziła z ubogiej, góralskiej rodziny. Już w dzieciństwie startowała w zawodach narciarskich, które organizował dla najmłodszych Kornel Makuszyński. Gdy dorosła, wstąpiła do sekcji narciarskiej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego, mieszczącej się w Zakopanem.
Miała niewątpliwy talent – aż siedmiokrotnie zdobyła tytuł mistrzyni polski w narciarstwie alpejskim. Podczas przygotowań do Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym w 1939 roku Helena odniosła kontuzję, przez którą nie mogła w nich wystartować. Wybuch wojny ostatecznie przerwał karierę polskiej zawodniczki.
Marusarzówna, podobnie jak jej rodzeństwo, wstąpiła do ruchu oporu. Pracowała jako kurierka; nie wiadomo, ile razy pokonała trasę z Zakopanego do Budapesztu, przekazując materiały dla Polskiego Państwa Podziemnego.
W marcu 1940 roku Marusarzówna została zatrzymana przez słowacką służbę graniczną, a następnie przekazana Niemcom. Helenę przetrzymywano w więzieniach w Zakopanem, Muszynie i Nowym Sączu, poddając torturom. Mimo to nie zdradziła współtowarzyszy. Za swój upór zapłaciła najwyższą cenę – 12 września 1941 r. Niemcy rozstrzelali polską narciarkę w Woli Pogórskiej.
W 1958 r. jej szczątki przewieziono do Zakopanego, a następnie pochowano na cmentarzu zasłużonych na Pęksowym Brzyzku. Pośmiertnie Helenę Marusarzówną odznaczono Krzyżem Walecznych oraz orderem Virtuti Militari.
Polecamy: