W dniu 8 stycznia 2008 roku prezes Instytutu Pamięci Narodowej przesłał do Prokuratury Rejonowej w Rzeszowie zawiadomienie o popełnieniu przez Radę Miejską w Rzeszowie przestępstwa, polegającego na nazwaniu jednej z rzeszowskich ulic imieniem Władysława Kruczka – działacza komunistycznego, tj. przestępstwa opisanego w art. 256 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny. Artykuł ten stanowi, że kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa (...) podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Natomiast art. 13 Konstytucji RP wymienia jako totalitarne systemy nazistowskie, faszystowskie i komunistyczne.
W ocenie prezesa IPN honorowanie osób współtworzących system komunistyczny poprzez nadanie ich imienia ulicom miasta jest publiczną formą propagowania totalitarnego systemu komunistycznego.
W dniu 8 stycznia br. prezes Instytutu Pamięci Narodowej skierował również wniosek do Wojewody Podkarpackiego Pana Mirosława Karapyty w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w Rzeszowie, dotyczącej nadania jednej z ulic imienia Władysława Kruczka.
Andrzej Arseniuk
Rzecznik prasowy IPN
***
Władysław Kruczek
Od 1929 r. członek KZMP, potem KPP. W 1934 r. sekretarz Komitetu Podokręgowego KPP w Rzeszowie. Rok później został skazany za działalność „wywrotową”, czyli godzącą w interesy Polski, na 3,5 roku więzienia. Po opuszczeniu go kontynuował działalność komunistyczną. W 1939 r. po ataku Niemiec i ZSRS przedostał się do okupowanego przez Sowietów Lwowa. Był żołnierzem Armii Czerwonej. W 1942 r. tworzył struktury Polskiej Partii Robotniczej na Rzeszowszczyźnie. Był sekretarzem Komitetu Okręgowego PPR w Rzeszowie. W kwietniu 1942 r. został aresztowany przez gestapo. Był więziony w Auschwitz, Oranienburgu oraz Sachsenhausen.
Po powrocie do Rzeszowa był etatowym pracownikiem KW PPR w Rzeszowie. Odpowiadał za funkcjonowanie tzw. wywiadu partyjnego, organizował na Rzeszowszczyźnie struktury uległego wobec komunistów Stronnictwa Ludowego. Sprawując funkcję kierownika wydziału organizacyjnego KW PPR w Rzeszowie (maj–czerwiec 1945–1947 r.) decydował o sposobie funkcjonowania całego KW PPR. Był koordynatorem akcji sfałszowania wyborów parlamentarnych z 19 I 1947 r. na terenie województwa rzeszowskiego. Później był I sekretarzem KM PPR w Rzeszowie. Po ukończeniu Centralnej Szkoły Partyjnej w Warszawie w 1951 r. został I sekretarzem KW PZPR w Poznaniu. Potem I sekretarz KW PZPR w Bydgoszczy (1952–1956). W latach 1956–1971 I sekretarz KW PZPR w Rzeszowie. Równocześnie członek KC PZPR (1954–1981). Od 1968 r. do 1980 r. członek Biura Politycznego KC PZPR. Wieloletni przewodniczący CRZZ. W latach 1972–1980 zastępca przewodniczącego Rady Państwa. W okresie 1980–1982 członek Rady Państwa. Poseł na Sejm PRL (1961–1985).
Kruczek jako rządzący w imieniu PZPR województwem rzeszowskim podejmował niejednokrotnie radykalne działania. Za takowe należy uznać zlikwidowanie – pomimo oporu społecznego – Salezjańskiej Szkoły Organistowskiej w Przemyślu w 1963 r. czy zniszczenie świątyni w Wołkowyi w 1967 r.
Był członkiem Rady Państwa, która bezprawnie wprowadziła stan wojenny broniąc władzy PZPR. Uhonorowanie Władysława Kruczka poprzez nazwanie ulicy w Rzeszowie jego imieniem jest nie do pogodzenia z ofiarą poniesioną przez ppłk. Łukasza Cieplińskiego, wielu jego podkomendnych, oraz uczestników oporu wobec dyktatury komunistycznej.