W czwartek 13 lutego 2014 roku odszedł Zbigniew Romaszewski. Odważny i prawy człowiek. Współtwórca wolnej Polski. Wybitny działacz antypeerelowskiej opozycji, więzień polityczny, członek KOR i Solidarności. W wolnej Polsce wieloletni senator. Kawaler Orderu Orła Białego, Kustosz Pamięci Narodowej.
Urodzony 2 stycznia 1940 r., w działalność opozycyjną po raz pierwszy zaangażował się w czasie Marca 1968 roku. Osiem lat później, po brutalnym stłumieniu przez władze robotniczych protestów w Ursusie, Radomiu i innych miastach, był jednym z pierwszych, którzy ruszyli na pomoc uwięzionym, pobitym, wyrzuconym z pracy. Był członkiem Komitetu Obrony Robotników, razem z żoną Zofią kierował jego Biurem Interwencyjnym. To o nim wspominał Jan K. Kelus w piosence Szosa E7. Założył w Polsce Komitet Helsiński. Po Sierpniu 80 czołowy działacz Solidarności, członek Komisji Krajowej i Komisji Praworządności.
W stanie wojennym udało mu się uniknąć internowania, ukrywał się i działał w podziemnych strukturach Solidarności. Twórca warszawskiego Radia Solidarność. Aresztowany w sierpniu 1982 roku, przesiedział dwa lata. Po wyjściu na wolność włączył się znowu w działalność konspiracyjną i opozycyjną. Organizował krakowską konferencję praw człowieka w1988 roku. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu i od 1989 do 2011 roku nieprzerwanie zasiadał w Senacie.
W 2006 roku Państwo Zbigniew i Zofia Romaszewscy zostali wyróżnieni Nagrodą IPN Kustosz Pamięci Narodowej. W 2011 roku prezydent Bronisław Komorowski odznaczył Zbigniewa Romaszewskiego Orderem Orła Białego.
Na zdjęciu Zbigniew Romaszewski w 2006 r. podczas rozdania Nagród Kustosz Pamięci Narodowej, foto: Piotr Życieński